Seçil Kaş
@Cecilla
22 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Yazarın ilk kitabın bu kadar popüler olmasını beklemediği ikinci kitabından anlaşılıyor. 350 sayfa içerisinde hiç bir kurgu yok, olay yok. Yazar sadece yazmak için yazmış gibi. Bu kitabı okumadan son kitabı okursanız kaçıracağınız hiç bir şey olmayacak.
Reklam
Dark romance + fantastik severleri mutlu etmek uğruna yazılmış gerçekten kötü bir kitap. Kitap dark romance değil bence, fantastik demeye de dilim varmıyor. Zaman kaybı, neden bu kadar övüldüğünü (yabancılar tarafından) asla anlayamadım .
Hayal kırıklığı
Kitabı instagram sürekli karşıma çıktığı için alıp okumak istedim ama tam bir hayal kırıklığıydı. Yazar Açlık Oyunlarını kopyalamış, ama bu açlık oyunları demesinler diye de karakterlere özel güçler vermiş.
Kitabın temelinde yer alan oyunlar inanılmaz zevksiz, sıkıcı ve hayal gücünden uzaktı. O kadar basit kurgulanmışlar ki toplam 5 sayfa sürmüyorlar. Tepeye tırmanan kazanır bitti. Hadi diyorsunuz final oyunu belki iyidir ama yazar orda da Ateş Kadehini kopyalamış. Baya kurgunun %85i falan kopyalanmıştı, inanılmazdı gerçekten. Ve tabi ki olmazsa olmaz, watpad belası aşırı yakışıklı tehlikeli oğlan ile hırçın güzel kızımızın birbirlerinden hoşlanması. Yazmaya devam edemeyeceğim. Okumayı düşünen +25 yaş arkadaşlara önerim yapmayın ama yine de siz bilirsiniz :)
Kapağında "aşk bazen ateşli bir intihardır" yazan bu roman bittiğinde aklımda kalan tek soru bu romanın neresinde aşk olduğuydu. Hayatımda bir kitabı okumak için bu kadar zorlandığımı hatırlamıyorum. Eğer edebi kitap okuma sevdanız yoksa kitabın tam metnini okumanızı tavsiye etmem. Kitapta sevilmeyi arzulayan haz peşinde ki bir kadının zamanın şartlarına karşı verdiği bir mücadele var. Ancak Madam Bovary çocuğuna bile sevgi veremeyen bir kadın olarak dünyanın en iyi adamını bile bulsaydı aradığı mutluluğa kavuşamayacaktı diye düşünüyorum. Muhtaç olduğu şey sevilmekti ama o sevgiyi maddeleştirmişti bu yüzden ona hiç ulaşamadı.
Öncelikle kitabı okumayı düşünenlere yazarın bir ekonomi profesörü olduğunu ve komuyla alakalı argümanlarını bir matematiksel model üzerinden açıkladığını söylemek isterim. Hofffman'ın argümanına göre Avrupa'nın dünyayı fethetmesinin temel 4 nedeni/etkeni/koşulu var.
1. Savaşların sık olması
2. Savaşlarda yoğun harcama yapma
3. Barut teknolojisinin yoğun kullanımı
4. Askeri teknolojiyi edinmenin önünde engellerin olmaması
Hoffman bu 4 madde üzerinde kurduğu argümanı Japonya, Çin, Osmanlı ve Rusya ile kıyaslamalı olarak açıklıyor.
Başta belirttiğim gibi yazarın bir ekonomist oluşu argümanlarını bu çerçevede ve bakış açısında tutmasına neden olmuş. Örneğin Diamond'un 'coğrafya' argümanını Hoffman yeterli bulmadığını da açıklıyor. Okurken kültürel ve beşeri etkenlerin olaya hiç dahil olmaması sizi olaydan belki bir nebze olsun uzaklaştırabilir. Yine de
konuya meraklı olanların okumasını tavsiye ederim. Özellikle yazar kitabın sonunda çok zengin bir kaynakça sunuyor ki kitabın beni en mutlu eden kısmıydı.
Reklam