“Kendi yaralarını birbirine gösteremeyen, öfkesini konuşamayan, sessizlikleriyle birbirini ezen ebeveynler…
Söylenmeyen sözlerin küfünü çocuklarının omuzlarına bıraktıklarında, o ağırlığın adını bilmeyen bir yürekten nasıl olur da güzel bir gelecek bekleriz?
Bir gelecek, kırgınlığın dilinde büyüyebilir mi?” {MD}