"Oysa insan bazen gerçekten kayboluyor. İlkokul arkadaşlarımız gibi, adını unuttuğumuz çocuklar gibi; adımızı unutanlar gibi... Sonsuz genişlikte bir ormanda yokluğa karışıyorlar; trenlere binip gidiyorlar. Kitaplarını, defterlerini, podyalarını, yakalarını almadan gidiyorlar..."
Hüsnü Arkan - Nisa
"O zamanlar, dünya acıklı bir çocuk hikâyesi gibiydi; çünkü duyduğum, gördüğüm her şeye hüzünler yakıştıran bir çocuktum. Bunun için özel bir çaba harcamıyordum; her şey kendiliğinden oluyordu."
Hüsnü Arkan - Nisa