Bu evrensel gerçekten ders çıkarın: Enerjimiz iki yerden birine gidebilir: Kişiliğimizin yapısını korumaya harcanabilir veya bu yapılardan uzaklaşırsak, gelişimimiz ve büyümemiz için serbest bırakılabilir. ( Enneagramın Bilgeliği , 348)
Birkaç saat sonra, Glencoe ile Fort William'ı geride bırakmış ve muhteşem manzaralardan büyülenmiş halde yoluma devam ediyorken yıllardır dünyayı doğru düzgün görmediğimi fark ediyorum. Kendimi gerçeklikten uzak bir yere kilitlemiştim ve yazmakla meşguldüm -hala yazabildiğim zamanlarda- ama gerçekten yaşamıyordıım. Sadece kendi kafamın içinde var oluyordum öylece. Sonra da kaybettiğim her şeyin ve herkesin yasını tutma faslı başladı. Sadece eşimin değil. Son on yılda, kurgusal karakterleri takıntı haline getirirken, gerçek insanlarla ilişkilerimin kayıp gitmesine izin vermiştim. İşim, herşeyim olmuştu. Davetleri, çoğu aramayı, mesajları ve e-postalan görmezden geldim çünkü yazarak gerçek dünyadan uzaklaşmakla fazla meşguldüm hep. Ayrıca Abby varken başka kimseye ihtiyacım yoktu.
"Başarı genellikle bir başarısızlıklar dizisinin sonucudur. Bunu unutmamaya çalış. Başarıdan hiçbir şey öğrenmezsin ama başarısızlık sana birisi hakkındaki her şeyi öğretebilir. Özellikle de kendin hakkında. Ben sana inanıyorum."
Eşimize karşı gerçekten sabırlı ve nazik olmamız, onu iyileştiren bir şefkat içinde tutmamız, kendi yaşadığımız acıyla ne yapacağımızı bilmeden imkânsız görünür. Bunun çözümü de böyle bir acıyı daha yüksek bir farkındalığın ışığına tutmaktan geçer.