Cemile kaya
@Cemilerkankaya
10 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Saklı Bahçeler Haritası
Kitabın sonlarına geldiğimde şimdi ben bunun imcelemesine ne yazacağım,hangisinden başlayacağım deyip durdum kendi kendime.. Saklı Bahçeler Haritası,yazarın okuduğum ikinci kitabı. İyi ki “Unutma Beni Apartmanı” ile bu kitabın arasını biraz uzun tutmuşum (: Zira okurken karakterleri hemen eşleştirip kitabın sonundaki heyacanı kaçıracak idim yoksa. Kitap beklemediğim,tahmin edemediğim bir kurgu ile yazılmış ve bu durumu çok sevdim :) Okurken Behiye karakterini çok benimsemişken Suad karakterine de bir o kadar ifrit oldum, Suad hayatının büyük bir kısmında haketmediği yaşamı yaşasa da yazarın anlatım dili Suad’a hak verme seçimini yaptırmadı bana. Ve sonunda ikisinin kavuşmasını beklerken aslında tek bir kişi olmaları büyük şaşırttı.Okurken Rıdvan’ın mektupları gönderenin peşine düşmesi, yaşadığı gerilim kısmı da çok güzel yansıtıldığını düşünüyorum. Keyifle okuduğum, incelemesini keyifle yazdığım bir kitap oldu. Ve son olarak N.Y bu mektupların yazarı olmayı kesinlikle haketmedi. O kısma çok kızdım (:
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap akıcı ve güzel ama nedense bir sonuca ulaşmak istiyor insan. O sonucu beklerken de, daha doğrusu istediğimiz sonucu beklerken bir bakıyorsunuz ki kitap farklı bitmiş :)
Baba evi ve avare yıllar ayrı iki hikaye gibi gözükse de bütün bir hikaye işlenmiş. Klasik türk edebiyatında ki gibi evin büyük oğlunun azimli olup anne-babası, kardeşlerini sefaletten kurtarması bekleniyor. En azından ben öyle bekledim fakat karakterimiz istese de bencilliği ile uygulama da yetersiz kalıyor ve başından geçen olay örgüsü işleniyor kitapda ve son olarak elalem ne der lafzının hayatımıza ne kadar hükmettiğinin göstergesi aynı zamanda kitap, elalem ne der diye diye çabalamadan geçen bir zaman dilimi, büyüklenme karşılığında açlık ve parasızlık ile yüzleşme ve buna rağmen ‘elalem ne der’den ayrılamayan bir toplum işlenmiş.
Bir solukta okuduğum kitaplardan oldu. Olay örgüsü okuyucuya çok güzel aktarılıyor. Okurken ağlamamamak elde değil. Daha iyi bir yaşam için çıkılan çileli yolda umduğunu bulamama,huzursuzluk ve sağlığını yitirmiş olarak dönen eskici ve oğullarını anlatıyor. Hayatın gerçeklerini çok net aktaran bir roman, çok sevdim. Okurken eskiciye kızıp,küçük oğula hak verip büyük oğula üzülürken, kitabın sonunda hepsine ayrı ayrı üzülüp hak vermek ile bitiyor.
Masumiyet Müzesi
Masumiyet müzesi Orhan pamuk ile tanışma kitabım oldu. Kemal’in sekiz yıl boyunca aynı eve gitme kısımlarını okuduğum sıralarda, okumayı bırakıp-bırakmama arasında çok gidip geldim. Bana göre gereğinden çok fazla,kitap sayfası fazla olsun diye dahi düşündüğüm betimleme ve sözcük fazlalıklarını okurken yoruldum ama kitabın sonundan ümitli olduğum için ve yarıda bırakmamak için devam ettim. Kemal’in Fusun’a ve hayatına sebep olduğunu düşündüğüm bir kitap oldu,sevmek bu derecede takıntı sahibi olmak mı bilemiyorum. Kitap da tek üzüldüğüm kısım Füsun’un iki adam arasında ve aile baskısı ile mutsuz bir hayat yaşaması oldu. Kitap,okuyucuya müzeleri daha iyi anlama desteği veriyor.
Kendi kulvarımız da yüzmeyi sürdürebilmekAlıntı
"Direnme gücüne sahip olanlar başkalarından farklı değildir;' diyordu Nora. ''Aradaki tek fark, onların aklında belli bir hedef olması ve o hedefe ulaşmaya kararlı olmalarıdır. Direnme gücü, dikkatimizin kolayca dağılabildiği bir hayatta odağımızı koruyabilme yeteneğidir. Bedenimiz ve zihnimiz sınıra dayandığında bile yaptığımız
işe yoğunlaşmayı sürdürmek, dikkatimizi dağıtmadan, etrafa bakıp birilerinin bizi geçebileceğinden endişe etmeden kendi kulvarımız da yüzmeyi sürdürebilmektir. . .