Cemre
@Cemosa
Hasretiz güler yüze, neşeye, sevince.
Reklam
Bir ulus birden fazla büyük ve uzlaşmaz çıkar arasında bölündüğünde genellikle çoğunluğa ayrıcalık tanınmaz olur çünkü boyun eğmek fazlasıyla katlanılmaz bir hal alır.
Toplum sakindir; kesinlikle kuvvetinin ve esenliğinin bilincinde olduğu için değil, tersine kendisini zayıf ve hastalıklı sandığı için; bir çaba gösterirse ölmekten korkar: Herkes sıkıntıyı hisseder fakat hiçbirinin daha iyinin peşine düşmek için gerekli cesareti ve enerjisi yoktur; arzuları, pişmanlıkları, kederleri ve sevinçleri, ihtiyarların acizlikten başka bir şeyle sonuçlanmayan tutkuları gibidir, görünür veya kalıcı bir şey üretemez.
Yoksul, atalarının önyargılarının büyük bir kısmını korumuştur ama inançlarını değil, cehaletini korumuştur ama erdemlerini değil; edimlerinin kuralı olarak çıkar öğretisini kabul etmiştir ama bunun ilmine vakıf değildir ve eskiden kendini adamışlığı bilgiden ne kadar yoksunları şimdi de bencilliği bilgiden o denli yoksundur.