Cem
@Cemosov31
Kitap bir adamın kendi içsel hesaplaşmasını anlatıyor aslında.Kendi içinde o kadar tutarsız bir adam ki bu yaptığı şeyden 2 dk sonra pişman olabilen,sürekli düşünceleri değişen,aslında belli bir düşüncesi olmayıp sırf karşısındaki insanların düşündüğünün zıttını düşünüp kendini yüce hisseden bir insan.Kitap direkt beni içine çekti,bir çırpıda bitirdim.Dostoyevski’ye başlamak için güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitap,bir adamın bir anda kör olmasıyla başlayıp onunla temas edenlere de körlük salgınının bulaşmasıyla başlıyor.Kör olmayan sadece bir kişi var kitapta ama kitap bittikten sonra da onun neden kör olduğu açıklanmıyor.Kitabın bazı yerlerinde “İleride bunu yapacak,bunu göreceğiz” gibi önceden olayları söyleyen cümleler var ve bu sinir bozucu.Ayrıca bu yayında diyaloglar paragraf içinde virgülle ayrılmış.Örneğin;Nasılsın,İyiyim,Sen nasılsın diye gidiyor ve bu bazen kimin ne söylediğini kaçırmanıza neden oluyor.Kitabı alacaklara tavsiyem:Kitabın sonunda hiçbir olay açıklanmıyor,bunu düşünerek alın.Bunun dışında körlerin karantinaya alındıklarına yaşadıkları olaylar gerçek hayatta görebileceğimiz türden olaylardı ve oralar beni etkiledi.Bazı soruların cevabı olsaydı kitap 9/10’luktu.
Kitap,Alex denilen (sıkıntılı) bir çocuğun yaşamını,arkadaşlıklarını,yaptığı kötü şeyler sonucunda çektiklerini anlatıyor.Kitabın sevmediğim yanı ise Alex’in yaptığı kötü şeyler cezalandırılırken Alex’in masum gibi gösterilmesiydi.Mesela kitabın sonlarını yazarken yazar bence okuyucuların Alex’e üzüleceğini falan düşünmüş ama yaşadığı tüm her şey i hak etti bence.
Ayrıca kitaptaki Alex’e ludovico verilen kısımda yaşanan olaylar bana 1984’te Winston’un 101 Numaralı Oda’da yaşadıklarını anımsatmadı değil.
