Ah Mücella..
İlk sayfadan itibaren beni duygusal olarak içine alan bir hikaye. Anlatım dili çok hoşuma gitti.
Hayatı boyunca kimseyi kırmamaya, hep doğruyu yapmaya çalışan biri Mücella. Ancak kendi hayallerini hep geri plana atıp, ailesini gençliğini ve umutlarını kaybetmiş ve iyi olmak uğruna kendi benliğini unutmuş bir kadın. Ve bu duygu çok tanıdık. Aslında biz de çoğu zaman başkalarını memnun etmeye çalışırken kendimizi unutmuyor muyuz?
Kitap bittiğinde içimde hem bir hüzün hem de bir farkındalık kaldı: ‘Kendin olmanın kıymetini bilmek’