Cengizhan

Cengizhan
@Cengizhn
Biçare, arıyorum bir çare.
Reklam
Her hareket, Selim’in kalbinde bir umut kıvılcımı yakardı. Küçük bir kıvılcım, koca bir yangının habercisiydi, içindeki ateşi yeniden körükler, onu yeniden hayata bağlardı. Bütün dünyası o pencereye sıkışıp kalmıştı, dışarısı yoktu, sadece orası vardı, bütün varoluşu o pencerenin arkasındaydı.
İstanbul'da tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana aşığım: İşte 1942 senesinin 21 Haziranı'nın gece yarısından sonra saat üç buçukta uyanık, beyaz şimşeklerin çaktığı, yağmurlu bir gecenin sana tebliği:
İnsan her gün gördüğü denizin, evinin önündeki kayanın üstüne konan martının güzel olduğunu düşünmez.
Sen sen değilsin ancak bunun farkında değilsin.
Reklam