Caine küçükken babasıyla da satranç oynadığını hatırladı ama kaybettiği babasının ardından üzülmektense, onu hatırlayıp mutlu oldu. Babasını hatırladığı sürece, o hep onunla olacaktı.
Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Kapıda babam bir fayton arabacısıyla çatır çatır pazarlık etti. Anamı iki kardeş ortamıza aldık, babamda arabacının yanına oturdu . Oh ne büyük mutluluk, anamız yanımızda. Bu gün evimiz şenlenecek. Artık kuşlar kuş gibi ötecek, menekşeler mor, fullar ak olacak, fesleğen mis kokacak. Tulumbanın suyu bir başka akacak, güneşi yutan yatak bir başka kokacak, biz iki kardeş türkü söyleyeceğiz bu gece, kırk gündür söyleyemediğimiz türküleri...
Ve soframızda yarım kilo et olacak...