Beni sevmesen ölürdüm
Beni sevmesen bir çakıltaşıydım şimdi
Beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
Kördüm bir ot kadar
Ölümden acıydım ölümden beterdim
Beni sevmesen
Dünyayı büyün insanlara zindan ederdim İki Kişiye Bir Dunya Sahibini Arıyan Mektuplar
Çok güçlü sevebilen insanlar,çok güçlü üzüntüler de yaşayabilirler;fakat bu sevme ihtiyacı üzüntüye karşı koymalarını sağlar ve onları iyileştirir. Bu yüzden insanın ruhsal yapısı fiziksel yapısından daha canlıdır. Üzüntü hiç bir zaman insanı öldürmez.
Çocuklukta sahip olduğum bu tazelik,bu kaygısızlık,bu sevilme isteği ve inanma gücü başka bir zaman geri gelir mi? İki güzel erdemin,tertemiz neşenin ve sınırsız sevilme isteğinin yaşamdaki tek arzu,tek itici güç olduğu bu dönemden daha iyi bir dönem olabilir mi?
Bir daha geri gelmeyecek mutlu çocukluk dönemi! Çocukluk anılarını nasıl sevmez, nasıl üstüne titremez insan? Bu anılar ruhumu canlandırır,yüceltir ve benim için en güzel zevklerin kaynağıdır.