Pınar Bilecen
@Centrum_Permanebit
Yüksek Lisans
4 Ekim
204 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Klasikleşmiş günlük kavramından uzakta. O kadar dile pelesenk olmuş bir kelime, kavram ki çoğu kişinin çocukça bulduğu bir olay günlük tutmak. Oysa bugün şunu yaptım, o bana bunu yaptı demelerinin yanı sıra iç kargaşadan, insanın kendi hislerinin kaosundan bahsetmesi gerek birinin. Gide tam olarak bunu yapmış. Günlükten ziyade bazı noktalarda felsefi olarak bile oturup düşünmeye itebilecek, her insanın kıyısından köşesinden yaşadığı karmaşaları bize yansıtmış.
Bir kitabı tekrar okumak, bir filmi tekrar izlemek insanı etkilemediği sürece sıkıcıdır. Her kitap, film de tekrar izleme, okuma isteği uyandıracak kadar başarılı olamaz. Bu kitabıysa tekrar tekrar okunacaklar listesine rahatlıkla yazabilirim. Yazdığım alıntıların yanı sıra altının çizildiği o kadar çok cümle var ki... Keyifli, her kelimesi tane tane okunmaya değecek bir kitap.
Bir canavar olarak bakmanın yanı sıra insanı kendi özüne götürüyor. Günümüzde insanlar fantastik yaratıklardan, mitolojik varlıklardan daha da canavar çünkü. Korku hikayesinin yanı sıra asıl insanlık hakkında düşünmeyi denettiren bir klasik...
Mükemmel olabilecek bir hikaye ancak bu kadar düz anlatılabilirdi benim için. Olaylar, tema, karakterler güzel... Ancak yazım olarak haber yazısı yazar gibi geldi bana. Onca senedir ayakta olan bir klasik roman için bana göre fiyaskoydu. Öncesinde okuduğum Dorian'ın bazı sahneleri hatırladıkça hele hepten soğuk kaldım esere..
En başta söylemem gereken şey serinin kalabalık olması ve çevirinin sadece dört kitapla sınırlı kalması. Seri diğer karakterlerden de kitaplar içermekte. İlk üç kitap ana karakterler üzerineyken dört ana karakterin sağ kolu üzerine sonraki kitaplarda gene ana karakter yan karakter şeklinde ilerliyor.
İlk iki kitap her satırını zevkle okutarak ilerletti. Öyle ki bazen satırları atlayarak okumaya devam ederken meraktan, yorgunluktan ya da genel olarak bu kitapta her kelimeyi tane tane okuyorsunuz. Üçüncü kitapsa biraz üzdü. İlk ikiyi okurken aldığım zevki çok alamadım. Kötü değildi ama iki kitapta zirvede dolaşırken üçte ortalarda bulunmak üzücü bir durumdu. İki kitap güzelken beklenti yüksekliği ile üçü okumanın hezeyanını yaşadım sadece. Onun dışında kurgusal olarak çoğu kitabtan farklıydı.
Vampirler ve meleklerin olayına farklı bakış açılarıyla yaklaşmıştı ve bu da okuyucu da değişik bir şeyler görme arzusunu karşılayacak türdendi.
Serinin devam etmemesini sıkıntı yapmayacak kişiler farklı bir perspektiften bakmak istedikleri sürece deneyebilecekleri bir eser.
Seneler önce denemek için indirimdeyken aldığım ve sonrasında müptelası olduğum yazarın son kitabı. İnsan erkek kaleminden çıkan aşk kitabı nasıl olur diye merak ediyor sonuçta. Bundan on küsur sene önce aldığım Osman Aysu kitabından sonra bir daha o tadı alamamıştım. Yaş ilerleyip okunan kitap sayısı arttıkça yaşamdaki gibi okunacaklarda da seçicilik artıyor.
Bir önceki kitapla bu kitap arasında bir müddet süre vardı. Beklemek insanoğlu için sıkıcı ama kitabı okuyunca beklenilen süreye değdiğini görmek mest ediciydi. Diğer kitaplardaki karakterlerden kesitler görmek kitabın çekiciliğini daha da arttırmış. Kitabın etkisi okudukça okuyası gelmekle yavaş okuyayım da hemen bitmesin arasında gitgel yaşattı.
Çoğu karakterindeki sertliğe rağmen daha nüktedan hatta bir miktar oyunbaz bir karakteri vardı Hakan'ın. FMA'nın kadın karakterleri de duygusal açıdan güçlülerdir ama Karmen'in burda Ghost ekibinden bir parça olması daha da güzellik katmış.
FMA kitaplarında sıralama yapamam. Buz Devri'ndeki Sid gibi onlar benim yavrularım diye hepsini sahipleniyorum ama ilk beşte olacağı garanti.
