Oğuz HAN
@Ceodezici
5 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Gençler ise, bu hayatı korumak ve işte bu dünyada nimetlerinin hakkını ödemek için yabancı cephelere götürülmüşlerdir. Bu mağaralarda kalanlar, o gidenlerin,hatta gittikleri memleketlerin isimlerini bile beceremezler:
- Hasan Kalıçadaymış (Galiçya'da). Mehmet Arap içine gitti derler.
- Neresi bu Arap içi?
- Bilmeyik ki? Aha buradan iki aylık yolmuş!..
Reklam
Toprağında çalı bile bitmeyen bu ölmüş dünya kabuğu üstünde öküzler, inekler,eşekler,ancak keçi kadardırlar. Dağda adına ekin denilen şey, ancak nasırlı ellerle yolunabilen, sıska dağınık bir şeydir. İnsanlarla hayvanlar bu kavruk bitkiden nasiplerini nasıl çıkarırlar? diye düşünürsünüz.
Başka memleketleri bilmem, bizim memleketimizde gerçekçi olmadan namuslu olmak imkansız! Ve de hangi büyük fayda için olursa olsun, gerçeği görmezden gelmek, hele değiştirmeye yeltenmek en büyük namussuzluk!
Yeşermedikçe sağlam bir çekirdek... Canlı olarak var olması hiç yeşermemesine bağlanmış... Savunması yeşermemek... Çünkü denemiş bin yıldır, yeşermesini önlemek için pusuda bekleyen güçler var. Bu güçler akıl almaz bir kıyıcılıkla en umutlu filizleri hemen ezer, tomurcuklanmaya yeltenen bütün kökleri imansızca söker. Çünkü, onun da var oluşu, rahat yaşaması, bozkırdaki çekirdeğin yeşerip serpilmemesine bağlıdır. “Biz bize benzeriz” sözünün kaynağı bu TERS gerçek... Atasözlerimizi tararsak, tarihimizdeki olayların temel gerçeklerine inersek, yalnız Batı’ya değil, Doğu’daki Arap’a, Acem’e de pek uymayan garip özellikler buluruz. “Bozkırdaki çekirdek, yaşamasını YEŞERMEMEYE bağlamış” dedik. Yeşermek, ortaya çıkmaktır. Bizimki kaçıyor, saklanıyor! Dünyanın her yerinde yiğitliğin biricik şartı DİRENMEKTİR. Bizde “Yiğitliğin on şartı var: Dokuzu kaçmak, biri hiç görünmemek...” Anadolu insanının MAL’la, hatta CAN’la olan tarihsel ilintisini, bu açıdan değerlendirmeli... Pasiftir Anadolu insanı... Yiğitlenilecek yerde kaçan, becerebilirse hatta, hiç görünmeyen adam, niçin çok çalışsın, neden biriktirsin? Allah’ın malı olan topraklarda uğraşıyor binlerce yıldır, kiracı olarak... Ne demiş Frenk atasözü? “Toprağın varsa savaşın var” demiş... Toprağı yok ki savaşı olsun...
— Tapulu değil mi toprakları?
— Tapu... Güneyi, dere... Kuzeyi, Panayot veledi Yovan tarlası... Doğusu, yol... Batısı: kara ağaç... Al sana tapu... Kafa kağıdının bir adı da “Hamidiye kağıdı” olan, yani kimlik kağıdı Sultan Hamit zamanında çıkan, soyadını ancak on yıl önce kanun zoruyla seçen insan, kendinin sahibi değil ki malının sahibi olduğuna inansın. Neden daha çok çalışsın da, biriktirmeye uğraşsın...
Duydun mu kulağına dürttüğümün muhtarı.
Reklam