“İnsan bazen kendini o kadar yalnız hissediyor ki ya da o kadar çaresiz. Tamam diyor, anladım. Bu dünya bana karşı kurulmuş bir tuzak, hatta bir mayın. Doğduğum gün üstüne basmışım. Şimdi çeksem ayağımı, bu koca dünya havaya uçacak. Onun için de durduğu yerde donuyor insan. Nefes almaya bile korkuyor. Geriye de işte, yalnızlık kalıyor. “
-Şahsiyet-
İnsan bu dünyada otuz yıl yaşayıp, benim gibi hep yalnız başına mücadele etmek zorunda kalınca, beklenmedik olaylara karşı bağışıklık kazanmış oluyor ve pek fazla sarsılmıyor. Yalnız insanlar beklenmedik olaylara alışkındır