Ceren Nur
@Cerenusg
Okuduğum her kitap, içimdeki başka bir pencereyi açar. Hayata hep biraz daha içeriden bakarım.
9 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Puan vermedi
“Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır” kitabını okurken şunu fark ettim:
Hepimiz aslında birer filiz… pardon filiz değil, kocaman filizzz
Dışarıdan güçlü, içten içe yalnız, kafasında bin tane soru: “Ben kimim, nereye gidiyorum, gerçekten istediğim hayatı mı yaşıyorum?”
Ahmet Şerif İzgören bu kitapta öyle günlük hayat hikâyeleri anlatıyor ki, okurken bir yandan gülüyorsun bir yandan da “aaa evet ya, ben de tam böyle yapıyorum” diye kafana dank ediyor.
Bazen alışkanlıklarımızın, bazen de bakış açımızın içinde kayboluyoruz.
Ama işin güzel tarafı: çözüm basit → Kendini tanımak, biraz cesaret ve bolca kahkaha.
Kısacası, kitap diyor ki:
“Fil kadar büyük olabilirsin ama yalnız hissetmene gerek yok. Çünkü hepimiz aynı ormanda yürüyoruz.”
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,1bin okunma
Bir grup çocuk yerine, bir toplum ya da bir ülke düşün. Başta herkesin ortak amacı var: güvenlik, düzen, birlikte yaşamak. Ama zamanla iktidar hırsı, çıkar çatışmaları ve korkular öne çıkıyor. İnsanlar, gerçeği aramaktan çok güçlü olanın peşinden gitmeye başlıyor.
Medyada, siyasette ya da sosyal hayatta “korkular” büyütülüyor ve insanlar bu korkuların etrafında birleşiyor. Böylece akıl, vicdan ve adalet geri plana itiliyor.
Eğer demokrasiyi, adaleti ve insanlığımızı korumazsak; toplum da çocukların adadaki hali gibi hızla kutuplaşır, barbarlaşır ve korkuların esiri olur.
“İnsanlığımızı kaybetmek; güce taptığımızda, vicdanı susturduğumuzda ve başkasının acısına kör olduğumuzda başlar.”
İnsanların içindeki karanlık yönler, kaos ve belirsizlik ortamında daha kolay ortaya çıkar. Kurallar ve adalet zayıfladığında, insanlar kendi çıkarlarını öne koyar. Korku, mantığı bastırıp duygularla hareket etmeye yönlendirir. Rekabet ve bencillik ön plana çıkar, dayanışma geri planda kalır. Topluluk psikolojisiyle bireysel sorumluluk azalır ve sürüye uyan kitleler kolayca şiddet ve baskıyı benimseyebilir. Son olarak, güç hırsı devreye girdiğinde otoriterleşme ve baskı neredeyse kaçınılmaz olur.
