Nihat Yılmaztekin
@Cerezbaba
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu çağdaki ekonomik hayat koşullarının değişmesinde sikkenin icadı büyük rol oynamıştır. Yunan Orta Çağının sonlarına doğu değer ölçüsü anlamının geliştiğini, bakır ve demir yanında altın ve gümüş gibi değerli madenlerin de kullanılmaya başladığını görmüştük. Bu gelişimin son aşamasını ağırlığının ve ayarının doğruluğu hükümet tarafından üzeri damgalanmak suretiyle tasdik edilen, kolayca taşınabilir bir şekilde olan ve bir devletin sınırları içinde geçen ödeme aracı yani sikke teşkil eder.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Körler ÜlkesiTarih
Kalhedon'a kıyasla çok daha elverişli bir yerde bulunan Bizantiyon'un neden bu şehirden önce kurulmamış olduğu eski tarihçilerin hayretini uyandırmıştır. Herodotos Pers generali Megabazos'un Kalhedon halkını, Bizantiyon yerine bu şehri seçtiklerinden ötürü, körlükle suçlandırdığını yazmakta, coğrafyacı Strabon ve Romalı tarihçi Takitus'ta bulunan daha geç bir tarih geleneği ise Delfoi Apollon'unun şehirlerinin nerede kurulması gerektiğini soran Megaralılara "körler ülkesi"nin karşısındaki yeri seçmelerini söylemiş olduğunu birdirmektedir.
Evboia'nın karşı kıyılarında oturan Gralar da rol oynamış olacaklar ki, bu kavmin adı İtalya'da biraz değiştirilmek suretiyle "Graikus" (Graecus) şeklini almış, sonraları Latinler tarafından tüm Hellen kavmini gösteren kollektif bir sözcük olarak kullanılmıştır.
Sicilya ve Aşağı İtalya'ya ayak basan kolonistler, bir zakolonileri manlar sanıldığı gibi, buraları ilk keşfedenler değillerdi. Çünkü son zamanlarda yapılan kazılar MÖ. 2 nci ve hatta 3 üncü binyıldan başlayarak Ege bölgesiyle bu ülkeler arasında sıkı ticaret ilişkiler bulunduğunu açığa vurmuştur. Nitekim İtalya ve Sicilya'nın çeşitli yerlerinde Aka eserlerine rastlanmıştır. MÖ. 1000 yıllarına doğru yukarıda anlattığımız Ege göçleri sonunda yerlerinden oynatılan bir Anadolu kavmi olduğu anlaşılan Etrüksler Toskana bölgesine ayak basmışlar, burada kuzeye ve güneye doğru ilermeye başlamışlardır. MÖ 8 inci yüzyıl ortalarına doğru kurulmuş olan Yunan koloni şehirleri ise çevresinde geniş toprakları bulunan tarımsal nitelikte kolonilerdi. Bu koloniler elverişli coğrafi mevkilerinden ötürü kısa zaman içinde gelişmiş, ekonomik bir güç olduktan başka siyasal bir varlık olmakta da gecikmemişlerdir. İşte bu gelişimin sonunda bu ülkeler MÖ. 6 ıncı yüzyıl ortalarına doğru "Büyük Yunanistan" (Megale Hellas) adını almıştır.
Yunanlılar dostça ya da düşmanca yerleştikleri bu uzak bölgelerde her şeyden önce ırklarını saf olarak korumak kaygısına düşmüşler, bunun için bazı tedbirler almak ihtiyacını duymuşlardır. Mesela Mısır'da Navkratis kolonisinde Yunanlıların yerli kadınlarla evlenmeleri yasak edilmişti. Koloni hayatı, Yunanlılara yabancıların tersine olarak, ne gibi müşterek niteliklere, edebiyat, din ve geleneklerde kendini gösteren ne gibi bir kültüre sahip olduklarını öğretmiş, bu suretle bunların ulusal duygularının gelişmesine yol açmıştır. Bunun sonunda Yunanlılar kolonilerde, İlyada'nın geç parçalarındı veya 7 nci yüzyıl lirik edebiyatında ilk kez zikrolunan "Panhellen" ve bu sözcükten gelen "Hellen" adını taşımaya başlamışlar, kendilerince anlaşılmayan bir dil konuşan yabancılara "Barbaros" adını takmışlardır. Fakat sonraki çağlarda Yunanlılarla yerliler arasındaki ilişkiler artmış, Hellenlerle Barbarlar arasındaki ayrılık azalmış ve ırk karışıldığı meydana gelmekte gecikmemiştir.