Binkitap bana "Ne düşünüyorsunuz? " diye sorunca yazmak istedim. Çünkü ben hep bir şeyler düşünürüm. Düşündükçe düşünür, çıkmaza girer bazen de düşündüğümle kalırım. Ne düşünüyorum biliyor musunuz, ben eski ben gibi değilim. Yaşadığım bazı durumlar ve diz kapağımdan ameliyat oluşum beni sanki birazcık büyütmüş. Eskiden bir şeyler olmuyorsa bile olsun diye zorlardım. Zorladıkça zorlar kendimi yorardım. Yorulduğumla kalırdım. En basit örneğim lisans hayatımda alttan aldığım derslerim. Vizeden düşük not mu aldım (47 düşük bir nottu benim için) finale girmez, dersi vermezdim. Çünkü seneye alır daha yüksek notla geçerim mantığımla alttan ala alaa bir hal oldum. Okulum uzamaz diyordum. Sağlık durumumdan dolayı okulum 1 yıl uzadı. Hırslı bir insandım hala hırslıyım. Ama hırsımı doğru kullanmayı öğrenmeye çalışıyorum en azından. Çok yormuyorum kendimi. Sonra yalnızlığımla öyle bir barıştım ki anlatamam. Yani gerçekten anlatılmayacak ve yaşanacak bir durum. 😂 O kadar çok sever hale geldim ki artık insanların benim hakkımda ne düşündüğünü eskisi gibi umursamıyorum. Kendimi her halimle seviyorum. Saçım dağınıksa daha da dağıtıp çıkıyorum sokağa. Gözaltı morluklarımı hiç dert etmiyorum. Çünkü gözaltı morluklarım var ve onlar öyle, böyle kabul ettim kendimi. İstiyorum ki insanlar dışımdan çok içimle ilgilensin. Herkesi, her şeyi olduğu gibi kabul ettim. Birazcık büyümüşüm sanki.
Hala tezcanlıyım, hala hırslıyım, hala inatçıyım. Ama bunların beni yormasına izin vermiyorum. Yormayın kendinizi.....