Belki herkes bilmez ama, savaşlar duyguları kamçıldıkları kadar, ticareti de canlandırırlar. Savaşlar arkalarında bir yığın zarar ziyan bırakırlar, ama tüccarın bundan şikayeti yoktur pek.
Rekabet hiç peşini bırakmıyor insanın. Hiçbir iş yoktur ki bırakıldığında başkası talip olmasın. İnsanın çok hazımlı olması gerekiyor. Bir dakika olsun insanca duygulanmaya kalkanı temizleyiveriyorlar. Sert bir disiplin ve kişisel kontrol gerekli bu yüzden. Kendisini ortaya koyamayan, kimseden bir şey bekleyemez. Halkın namus tarifine uymaya kalkan, pislik içinde yuvarlanır ya da amele olur.
"Siz gidin cepheye
Silah yapalım sizlere."
Böyle deyip silah ürettiler;
Sonra savaş ilan ettiler.
Sonra da bu çok iyi niyetliler,
"Haydin savaşa" dediler.
"Marş silah başına
Vatan gitti düşmana
Analar, bacılar adına,
Din ve kral hayrına"