Kedileri hep sevmisimdir . Yalnız bu incelemeyi hiç sevmedim kaç sene olmuş kitabı okuyalı bırak da kaydedeyim ya çocuktum hatırlamıyorum ama kedisi için ağlayan çocuğu da unutamiyorum
Kadermiydi seni tanımak, sende tüm kelimelere anlam katmak.
Var olan senmiydin,yok oluş da bir umut arayan benmi.
Sen huzurdun aslında,ben gülü dalında seven aşık'tım belkide.
Yazıyor yazıyor da kelimeleri bir sonunu getiremiyor siliyor insan. Huzur buluyorsa düşündük ce en güzel kelimeler olsun istiyor istiyor da sığdıramıyor alfabelere belkide . Yürüyor bazen soğukta titrediğini hissetmeyerek rüzgara karşı, bir tebessüm ile kendine geldiğinde ay ışığı ararken bastığı su çukuru ile kendine geliyor hani,işte o an ne güzeldi gülüşü diyor sadece ve hüzünleniyor çünkü biliyor,ay ışığının ulaşılamaz olduğunu..!