Çağla

Bir yığın insan, ama yine de bir kimsesizlik var!
Sayfa 122·Kitabı okudu
Reklam
Yüzmeyi unutmuş olabilir miydi? Öyle kolay değildi ama onu o kadar suda boğmaya çalışmışlardı ki artık bundan korkabileceğini düşünüyordu.
Sayfa 677·Kitabı okudu
Senin diz çöktüğün yerde ben ayakta kalmam.
Sayfa 528·Kitabı okudu
Sinan her zaman bana, Ölmeyeceksin, derdi. Ölemezsin, ölmene izin vermem. Fakat bu kez dudaklarından bu kelimeler dökülmedi. “Ölürüz ozaman Eftalya,” dedi bu kez. “Ben de seninle ölürüm.”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Alıntı
Sinan’ın inandığı iki şey vardı: Biri bendim, diğeri de bana olan sadakatiydi.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Reklam