Çağdaş Kocabıyık
@Chaghdashko
167 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2023 14. kitabı
·57 günde okudu
·Okunma: 21 Nisan 2023 14:57
Flannery O’Connor’ın öyle bir tarzı var ki, sizi kapalı alanlara kıstırıp boğmuyor fakat tam tersine açık, uçsuz bucaksız ve engin alanların ortasında tek başınıza ve tüm tehlikelere açık halde bırakıp adeta Afrika savanalarının ortasında tek başına kalan atalarımızın yaşadığı tedirginliği hissettiriyor.
Böyle bir ortamda kapınıza gelen bir çocuk dahi büyük bir kaygı sebebi. Öykünün içindekiler bu kaygıyı hissetmiyorlar fakat biz okuyucular olarak bunu daha en başında hissediyor ve kaçınılmaz kötü sonu, tam olarak bunun nasıl cereyan deceğini bilmesek de bekliyoruz. Bu adeta kaderden kaçamayış, bu toprakların laneti gibi bir durum.
O’Connor belki de bu kaderin bu topraklardaki inanılmaz cehaletin, dinsel yobazlığın, yabancı düşmanlığının ve ırkçılığın bir sonucu olduğunu, her zaman “benim” diyen insanların karşı karşıya kaldığı ilahi bir ceza olduğunu düşünüyordur.
Kitabın ana tezi Homo Sapiens'i evrimsel açıdan diğer Homo türlerinden ayıran şeyin sosyal davranışları olduğudur. Diğer türlerden farkımız, topluluk olarak büyüme eğilimi göstermemiz olmuş. Kitapta da yazarın belirttiği gibi bu konuda Harari'nin de öne sürdüğü "Bilişsel Devrim" teorisine karşı çıkıyor.
Öne sürülen başka bir teori de, Neanderthal ve Denisova gibi insan türlerinin Sapiens'in baskısı sebebiyle ortadan kalktığı fikrinin reddidir. Burada barışçıl bir birbirine karışma ve Sapiens'in sürekli nüfusunun artması sebebiyle diğer türlerin Sapiens nüfusu içinde erimesi düşüncesi vurgulanmış. Yazar kitapta daha sonra insan gruplarının birbirileriyle vahşi bir biçimde kavga ettiklerini ve açıkça yamyamlık da yaptıklarını söylemesine rağmen Neanderthaller ile neden tatlış ve ponçik bir ilişki kurulmuş olduğunu düşündüğünü ise bilemiyorum.
Mesela bu barışçıl teoriye göre Sapiens'in Afrika dışına çıktıktan sonra tropikal kuşakta kalması ve kuzeye bir süre gidememesi Neanderthaller veya başka grupların varlığı sebebiyle değil, soğuğa alışkın olmamalarındanmış. Daha sonra güneye inen bazı Neanderthaller ile karıştıklarında genetikleri soğuğa daha dayanıklı hale geldiğinden bir miktar kuzeye çıkabilmişler. Çıktıkça daha fazla Neanderthalle cinsel olarak birleştiklerinden böylece adım adım daha kuzeye çıkacak şekilde adapte olabilmişler. Bu düşünce de bir mantık var tabi fakat Sapiens'ten en az 400 bin yıl önce Avrupa ve Sibirya'ya çıkmış olan diğer Homo türleri bunu nasıl başarmış olabilir o zaman?
Kitabın bunun gibi tartışılacak teoriler ortaya attığını söylemek gerek. Fakat bunların detaylı bir tartışmasını ortaya koymuyor. Bu açıdan aslında pek de tatmin edici değil. Yazar bu meseleleri daha çok tartıştığı kapsamlı bir kitap hazırlayabilir ya da tek bir meselenin
