Tuğçe Eser
@Chaptertugce
Her hikâye, kalplere dokunan gizli bir yolculuk. Sessiz bir anda sayfaları çevirirken aslında hem kendini hem de dünyayı daha derinden tanıyorsun.
İstanbul
İstanbul, 28 Kasım 1997
27 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Camus’nun o sade ama içe işleyen dili… Meursault’nun duygusuz gibi görünen ama aslında dünyanın anlamsızlığıyla boğuşan hâli… Son sahnelerdeki o varoluş patlaması… Hepsi insanın içine dokunuyor.
Reklam
Bu kitabın en çok canımı yakan yeri… Meursault ilk kez kalbinden geçenleri söylediğinde kimsenin onu duymaması oldu. Sıcağın ağırlığını, gözüne düşen terin sancısını, aslında her şeyin üstüne nasıl çöktüğünü anlatmaya çalıştı…
Ama kimse anlamadı.
Bazen insanın en büyük yalnızlığı, kendini en ihtiyaç duyduğu anda ifade edememesidir.
