Chorus Of Angels
@ChorusOfAngels
Istanbul
13 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Reklam
"Toprağın altındaki tabut çocuk ölçüsüne göre yapılmıştı ve çocuk ölçüsündeki tabutlar için bir piyasa olması bile bu dünyanın ne kadar berbat bir yer olduğunu kanıtlıyordu."
Sayfa 68 - Pegasus Yayınları
Selam! İngilizce inceleme de bugün öğleden sonra Instagram bloğumda olacak.
Koleksiyoncu. Sen neydin öyle? Gerçekten kitabı tanımlayacak cümle bulamıyorum. Bunun hem pozitif hem negatif iki sebebi var. Negatif sebep, kitapta sırayla bir bölüm tanrısal bakış açısından, bir bölüm eski mahkum, yıllanmış polis memuru ve şimdi de gizli bir dedektif olan Tate'in ağzından anlatılıyor. Sürekli bir günümüz bir eski zamanlardan bahsediliyor. Üstelik çok fazla karakter var. Gerçekten, o İkizler'in cinsiyetini ben baya baya kitabın sonlarında, iş onlara döndüğünde öğrendim. Kitap bu açıdan düzgün değil ve karışık. Kurgu ne kadar güzel olsa da, bu karakter fazlalığı beni ara sıra boğdu. Pozitif kısma döneyim, kitap 440 sayfa, dolu dolu, asla sıkılmıyorsunuz. Polisiye bir kitap ama ara sıra gerginlik de hissediyorsunuz. Üstelik ağır olmamakla beraber rahatsız edici içerekler de var. Eğer insan bedeni, hayvan bedeni ve insan psikolojisinin çürümüş hali sizi korkutacaksa, okumamanızı tavsiye ederim çünkü kitap bunlardan oluşuyor. Bana kalırsa kitap 13 yaş üzeri falan olabilirmiş.
Karakterler, gerçekten mükemmel yazılmış ve harmanlanmıştı. Adrian'ın yerinde olmayı o kadar istedim ki. Çocukken yaşadığı bir trauma tüm hayatını mahvetmiş. Hayvan katili değil, kesinlikle sadist değil ama intikam arzusuyla yanıp tutuşmuş. Cooper'ı arkadaş olarak görüp, "Sen benim arkadaşımsın!" hıçkırıklarını okurken onun yerinde olup Cooper'ı dövmeyi çok isterdim. Cooper, sen ne tarz bir manyaksın? Adam resmen kitaba süs olsun diye konulmuş, aslında ana karakterlerden ama bana sürekli "Bu adam burada napıyor?" hissi verdi. Sevmediğim tek karakter Cooper. Bir de, İkizler. İkizler'den nefret ettim, özellikle Adrian'a yaşattıkları için. Ölmeyi değil sürünmeyi hak ediyorlardı. Üstelik çiftlik evlerinin Çığlık
"Bir kitaba kendi hikayenizi anlatamazsınız."
Reklam