O çocukluk günlerimi hala özlemle arıyorum. Hayatı geriye doğru yürütmeye gücüm yetse yine çocukluk günlerime döner, ordan çevremi seyreder, insanları melek dünyayı da cennet sanırdım.
Temkinli davranmaktan asla çekinme, cezanın yerine getirilmesi için emir vermede acele etme, bir anda birçok insanın kanı dökülebilir fakat bir ölüyü diriltmek imkansızdır.
Diğer hayvanları ve etrafımızdaki ekosistemi sürekli mahvediyoruz ve bunun karşılığında sadece kendi konforumuzu ve eğlencemizi düşünüyoruz. Üstelik tatmin de olmuyoruz.
İnsanlar şu veya bu hazzı duyumsarken değil tüm bunların geçici olduğunu anlayıp özümsediklerinde ve daha fazlasını istememeyi başardıklarında acı çekmekten özgürleşirler.