Gönül ufku beklediği güneşe kavuşmuşken ardına düşecekti.
Kays'ı kul, Mecnun'u kül, Züleyha'yı zül kılan sevda, Hatice'yi bir narin gül eylemişti...
Kalbindeki tıklayış, gözündeki bakış, yüreğindeki yakarış O heceye kilitlenmişti:
Muhammed!.. Canlar sana, alem sana kurbandır Efendim!.."