Cihan
@Cihan69
Kitaplar | Yapay Zekâ | Politik Ekonomi | Teknoloji | Felsefe | Köşe yazarı |
Düşünmek, okumak, sorgulamak
Ekonomist
Yüksek lisans
İstanbul.
Hakkari/Yüksekova
21 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Arzu, ihtiyaç demektir; o ruhun iştahıdır ve vücut için açlık ne kadar tabiiyse, o da o kadar tabiidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanrı’nın korumasına bırakmış bir insanın “özgür iradesi yoktur”,o ya tanrı iradesinin
ya da şeytan iradesinin tutsağı, kölesi ve de uşağıdır.
Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine özgüdür.
Sömürgecinin yaşadığı şehir, dayanıklı olması için taştan ve çelikten yapılmıştır. Işıklar içerisinde, asfalt bir şehirdir; çöp kutuları her zaman meçhul artıklarla doludur, hiç görülmemiş, hayal bile edilemeyecek şeylerle dolup taşar. Sömürgecinin ayakları asla görülemez, belki denizde görülebilir, ama orada da ayaklarını görecek kadar yakınına gidemezsiniz. Oturduğu yerin sokakları temiz ve düzgün olmasına ,taş ve çukur bulunmamasına karşın , sömürgecinin ayakları sağlam ayakkabılarla korunur. Sömürgecinin şehri,insanın karnı tok, sırtının pek olduğu bir yerdir, tembellik yeridir, karnı her zaman iyi şeylerle tıka basa doludur. Sömürgecinin yaşadığı yer, beyaz insanların, yabancıların bölgesidir.
Sömürge halkının şehri ya da en azından yerli şehir, siyah kölelerin köyü ,eski şehir,rezervasyon bölgeleri,adları kötüye çıkmış insanların yaşadığı,adları kötüye çıkmış yerdir. Rasgele bir yerde, rasgele bir şekilde doğarsınız.Rasgele bir yerde,rasgele bir nedenle ölürsünüz.Boş yerin olmadığı bir dünyadır orası; insanlar üst üste Yaşar, kulübeleri birbirinin üstüne inşa edilmiştir. Sömürge halkının şehri aç bir şehirdir;ekmeğin, etin ,ayakkabının ,kömürün ,ışığın açlığın çekildiği bir yer. Sömürge halkının şehri, büzülmüş ,diz çökmüş bir şehirdir, pisliğe gümülüdür. Pis zencilerin ve Arapların bölgesidir. Sömürge tebaa sömürgecinin bölgesine imrenerek,şehvetle bakar. Sahip olma düşleri kurar. Sahip olmanın her türü: sömürgecinin masasında oturmak ,sömürgecinin yatağında yatmak ; mümkünsede karısıyla. Sömürgecide bunun farkındadır ve onların kaçamak bakışlarını yakaladıkça, sürekli tetikte durarak,acı acı söylenir: “yerimizi almak istiyorlar.” Doğrudur da. Hiç değilse günde bir kez kendini sömürgecinin yerinde hayal etmemiş tek bir yerli yoktur.
Bu yüzden bizler, değiştiremeyeceğimiz şeylere bilgelikle sabretmek zorundayız.
