DÜŞ YANGINIŞiir
İnce cam kesikleriyle cebelleşiyorum
Yaram açılıyor, ben yanıyorum
Bir dümen gibi dönüyor başımdaki her bulut
Bulutlar dağılıyor, ben dönüyorum.
Yandı ellerimde ne varsa; hatıra de, kitap de...
Bir dilsizin figanıyla sözcüklere susuyorum
Boğazım bir tören sonrası hülyalar kuruyor şimdi dilimde
Dilim konuşuyor, ben susuyorum.
Söndü ateş, harlamaz bu küller
Kırlardan geçiyorum, ellerimde menekşe güller
Düş yangınından uyanamadım, uyuyorum
Hayallerim dört nala, ben duruyorum.
Azaldı içimde sevgi seli
Sevgisiz insanları anlamadım, anlayamıyorum
Ahıma yüklediğim bu soğuk bakışta
Ahım savaşıyor, ben barışıyorum.
Yoksa ben de mi takacaktım başıma kırları
Elli düvel gençleşir, ben yaşlanıyorum
Kırlangıçlar da döndü sözünden, gelmedi kır ayları
Aşıklar bekliyor, ben ölüyorum.
Reklam