Bir insanın başkalarına yapacağı en büyük iyiliğin çocuklarını iyi terbiye etmek, iyi yetiştirmek olduğunu da anladı. Bunun için başkalarının yardımına da gerek yoktu, insan bu işe her gün zaman ayırmalı adım adım gitmeli ve kendini tamamen ailesine, çocuklarına vermeliydi.
Demek ki insanın beyni bir dakika düşmeden duramıyor, o garip başı öyle yaratılmış ki istese de istemese de düşünceler ard arda geliyor, bir düşünceden öbürü doğuyor, herhalde ölünceye kadar böyle devam ediyor bu