Kapladı içimi sonbahar gecesi yine bir hüzün
Dağılır elbet gökyüzündeki bulutlar gibi öncedende gördüm
Yıldızlar parlamasada gökyüzünde bu zaman
Fısıldar kulağıma rüzgar yinede sen dayan
Kurumuş yapraklar saçsamda yine bu gece
Yeşerir vakti gelince gülücüklerim yine
Tutuncak dalım kendim olduğum sürece
Ne rüzgardan korkar yüreğim ne yağmur tanelerindende
Kendi gönlümü ferah tutunca ama
Kar beyaza bürünür kış dolu her kara geceme
Erir giderim sanmasın hiç kimse
Ben ayağa bir kalkınca eseceğim kasırga gibi yine
O zaman ne denizin hırçın dalgaları
Nede göç etmiş kuşlar kalır yüreğimde
Sırtımı verdiğimde gök yüzüne güneşi göreceğim her seferinde ....