Çilem Akpınar
@Cilem_Akpinar
Yazar
null
null
null
97 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ölüm hayatımızda unuttuğumuz en büyük gerçeğimiz...Aldığımız nefesin sonsuza kadar devam edeceğini sanmamız...Sevdiklerimizin hep yanımız da olacağına inanmamız..Ama öyle olmuyor, size canından can veren annenizi kaybedince kanadınız kırılıyor. Yüzünüz deki gerçek gülümseme sonsuza dek soluyor. Benimde gerçek gülümsemem solmuştu ama yinede gülümsedim.Çünkü annem istemişti.
Son nefesinde ne olursa olsun ağlamayı yasaklamış, gülümseyince demişti. Bende öyle yaptım ne olursa olsun hep gülümsedim. Taki düşmanım içimi sarana kadar... Hem nefesimi almak istiyordu, hemde yüzümde ki gülümsememi soldurmak...Annemin emanetini...Ya bu savaşta kendimden vazgeçeccektim yada hayata sıkıca sarılıp gerçekten gülümseyecektim.
Annemin söylediği gibi "Her ne olursa olsun yüzünüzde gülümseme eksik olmasın. Sadece mutlu olduğunuzda değil, umutsuz hissettiğinizde bile her zaman gülümsemeye devam edin. Çünkü hayat çok kısa..."
Dedim ya, değiştim, kabul ediyorum. Mesela eskisi gibi uzatmıyorum girdiğim tartışmaları. Siz haklısınız diyorum ve bir kenara çekiliyorum. Eskisi kadar umursamıyorum insan-lamın eleştirilerini. Hayatımı istedikleri gibi değil, istediğim gibi; elâlem ne der diye değil, keyfım bilir diye yaşıyorum. Boş konuşmaktan, kusur bulmaktan ve suçlamaktan başka hiçbir meziyeti olmayanlara yüreğim gibi, kulağımı da kapatıyorum.
"Kimseyle görüşmüyor, batta insanlarla konuşmaktan kaçıyor, gittikçe daha çok köşeme çekiliyordum.”
“Belki bu kez olur.” Ama zamanla o umut insanı ayakta tutan bir güç olmaktan çıkar yoran bir beklentiye dönüşür. Fark edersin ki bazen tutmaya devam etmek kaybetmekten çok daha yıpratıcıdır