Ben büyük rüzgârları severim;büyük olsun
Aşkım da,özlemim de hepsi,her şey ve mahzun.
İnsan bir yanınca Kerem misali yanmalı,
Uykudan bile mahşer gününde uyanmalı.
Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar,
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar.
Bu,afyon ruhu gibi baygın mahalleden,
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın,sen!
Hulyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin,dişlerin ve ak pak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen,Fahriye abla!