Ne büyük bir başarı! Ne büyük bir fetih ve zafer! İşte bunun içindir ki şanı yüce Peygamber Efendimiz (s.a.v) șehre girerken, muhteşem ordusunu gözden geçirmiş, kavuşmuş olduğu ilâhî yardımı düşünmüş, hemen mübarek başını Kasvâ adındaki devesinin eğeri üzerine koyarak o cömert olan Rabb'ine şükür secdesinde bulunmuş, sonra da, "Yâ Rabbi! Asıl yaşayış, ahiret yaşayışıdır" diyerek dünyevi fetihler ile mağrur olmadığını göstermiştir. Ne ruhanî bir an! Ne yüce bir secde-i şükran! Ne ulvî bir şükür secdesi!