Tefekkür sahipleri yere, göğe bakarak hikmetli düşüncelere dalarlar. Bunun sonucu olarak Hazret-i Peygamber’in şu duasındaki hikmetten nasiplenmeyi umarlar:
“Ya Rabbi! Hakkındaki hayretimi artır.”
İnsan dostlarıyla konuşmaya daldığı bir zamanda kendini yoklamalı ve sormalı:
-Neden bahsediyoruz, bunların dünyaya veya ahirete bir yararı var mı ? O zaman frene basmalı. Hafifçe toslamak ve neşeli havayı dağıtmak pahasına. Ve sözü bilerek, isteyerek yararlı bir mecraya akıtmalı. Bir ayet, bir hadis, bir ibadet hatırlanmalı ve başkalarına da hatırlatmalı. Ta ki zaman öldürmek yerine zamanı diriltmek, onu en olumlu biçimde kullanmak bir alışkanlık haline gelsin.