Bir evden anne gidince peşinde sürükler dünyayı. Koku gider, tat gider, duyu gider. Her şey gider. Şeffaf bir zırhı vardır; şefkat, merhamet ve sevgi dolu. Seni koruyan o zırh da gider. En önemlisi anne duası gider. Bırakın her şeyiniz giderse gitsin. Anne duası kalsın bir tek. O her şeye yeter.
Ben annemin orada huzurlu olduğunu hissediyorum hep. Çünkü burada çok yorulmuştu. Tek bir kelimeyle anlat desen 'Yorgundu' derim. Hem beden yorgunluğu hem de gönül yorgunluğu..
Her nereye gidersen git, seni bekleyen bir evin olmalı. Dört duvarı olan bir ev değil bu. Bu, içinde özlediğin, muhabbetini sevdiğin, kendini yabancı hissetmediğin ve karşılıksız sevginin olabileceği bir yuva. Bu yuvada anne olmalı. Bu yuvada baba olmalı. Biri gittiği zaman o yuva dağılıyor.
Salâ okundu. Adın bu kadar gönlüme batmamıştı
Tabutu gördüm, içindeki sendin
Herkes gür bir sesle sana hakkını helal etti anne
Herkes gür bir sesle seni iyi bildiklerini söyledi