“İnsanın can yoldaşına ihtiyacı var.” Sızlanırcasına,
“İnsan çıldırır kimsesi yoksa, ” dedi. “Kim olduğu hiç önemli değil. Yeter ki seninle olsun. Bak, dinle beni, ” diye bağırdı kendini tutamayıp; “İnsan çok yalnız kalırsa tozutur, hasta olur sonunda!”
“İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.”
Bir ıssızlığın ortasındaydım.Kafamda yüzlerce düşünce uçuşuyor, ama ben düşünmeyi kesinlikle istemiyordum, çünkü aklımın hâlâ çalışabilen bir zerresi, bu yaptığım şeyin tam anlamıyla delilik olduğunu söylüyordu.