Herkes susuyordu, yürüyen dilsizler ordusuydu sanki ve insanlar düşerken tek kelime etmiyorlar, diğerleri de onların bedenine takılıp düşüyor, sonra yine tek kelime etmeden kalkıyor ve arkalarına bakmadan ilerlemeye devam ediyorlardı. Dilsizler aynı zamanda sağır ve kördü sanki. Ben de birkaç kere takılıp düştüm ve bu sırada gözlerimi açmak zorunda kaldım. Gördüğüm şey, aklını yitiren dünyanın kurduğu yabani bir fanteziyi, ağır bir sayıklamayı andırıyordu.
Reklam
Hava çok sıcaktı. Kaç derece olduğunu bilmiyordum, kırk mı, elli mi, yoksa daha fazla mı; tek bildiğim, sıcağın kesintisiz, umut kıracak kadar tekdüze ve bunaltıcı olduğuydu. Güneş o kadar büyük, öylesine yakıcı ve korkunçtu ki, sanki dünya güneşe yaklaşmış ve az sonra bu acımasız ateşin içinde kavrulacak gibiydi.
Yiğit denizcilerin yüreği aynı zamanda hem sevinç hem de kederle doluydu, çünkü bir dostun öldüğünü gördüğün yeri üzüntü duymadan terk edemezsin.
1 Ocak kışlama süresi boyunca yaşadıkları en kederli günlerden biri oldu. Rüzgâr şiddetli, soğuk ise tahammül edilemezdi. Donma tehlikesini göze almadan dışarı çıkmak imkânsızdı.
Reklam