Aureliano Segundo, Rebeca’yı eve getirmeye karar verdi. Onların yanında oturacak, gerektiğinde bakılacaktı. Oysa yalnızlığın ayrıcalığına ulaşabilmek için yıllar yılı acı ve yokluk çekmiş olan Rebeca, düzmece iyilik gösterileriyle altüst edilecek bir yaşlılık dönemine, bu ayrıcalığı değişmemeye kararlıydı.