"Nen var Zeze?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum.”
"Şarkı mı söylüyordun?”
"Evet.”
"Öyleyse ben sağır olmalıyım.”
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini
bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim.
Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
Daha çok anlat” dedim.
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse seninle sekiz yüz elli
iki bin kilometre hiç durmadan
konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız.”
Herkesin
Bir umudu vardır,
Bir savaşı,
Bir kaybedişi,
Bir acisi,
Bir yalnızlığı,
Bir hüznü...
Çünkü herkesin bir gideni vardır...
İçinden bir türlü uğurlayamadığı...
Turgut Uyar