Hiç kaybolmuş hissettiğin oldu mu? Hayatının ortasında öylece durduğun, müziğin sesini kısıp etrafına boş boş bakındığın ve “Ben şimdi nereye gideceğim?” Diye düşündüğün oldu mu? “Burası neresi, neden burdayım ve burdan nereye gideceğim?” Gibi sorularla boğuştun mu hiç? Halbuki evindesin, odandasın, sokağındasın. İnsan evinin içinde, odasının içinde, yatağının içinde kaybolur mu hiç? İnsan yıllardır yaşadığı sokağın içinde kaybolur mu?
İnsan doğduğundan beri yaşadığı bedenin içinde kaybolur mu? Ben kayboldum.
Üzerimizdeki sisli bulut, Altında kaldığımız enkazımız… Sen de enkaz altındasın, farkında değil misin ?
Enkaz altından çıkmak için enkaz altında kalmak zorunda değilsin. Aslımda hepimiz enkaz altında kalan, yeryüzüne çıkan ve her şeyi unutanlarız. Kolumuz kanadımız kırık, yaşamak ise tek tedavimiz.
Yüzündeki hüzün hayatın sana hediyesidir, hüzün senin mutluluğu yazacağın kalemindir. Sen de bir enkaz altındasın şimdi, aradığın şey evin. Yaşamak evini aramaktır.
Ve bazen evini bulabilmen için ortalığın yangın yerine dönmesi gerekir.