“Aynayı bir havluyla gelişigüzel sildi ve tekrar, uzun uzun, dikkatle baktı. Şimdiye kadar ilk defa kendini gerçekten görüyordu. Gözleri görmek için yaratılmıştı, ama bu ana kadar gözleri dünyanın her an değişen panoramasıyla doluydu ve o bir kerecik bile kendine bakamayacak kadar, bu hep değişen panoramayı gözlemekle meşguldü.”
“Sanki aylarca sigara içmemiş gibi ilk nefesi alabildiğince derin çekip, ciğerlerinin ta içine gönderdi ve uzun, devamlı bir nefes halinde tekrar dışarı verdi. Bir huşu ve hayret nidası halinde, yüksek sesle, "Hay Allah!" dedi. "Hay Allah!" diye tekrarladı. Ardından, "Hay Allah!" diye mırıldandı.”
“Genç adamın kafasının içindeki çıkmaz, tıpkı kızın kafasında olduğu gibi büyüdü, ama bu çıkmazı geçme hırsı çıkmazın büyümesinden daha büyük bir hızla yükselip sivrildi.”
Şimdiki çocukların mesela Türkçeleri yok;Fransızcaları, İngilizceleri de yok.Peki neleri var? Boş bir şımarıklıkları var,kendilerini disipline etme gereği duymamaları var. Böyle olunca sorumluluk da almıyorlar.Sorumluluk alamayan insanlar boş olur.Bir de hak talep ediyorlar.Sorumluluk duygun yoksa hak talep edemezsin.Çünkü hakkın temelinde sorumluluk var.