Okumalarımı genel itibari ile metroda yapıyorum. Açıkcası kitap beni biraz zorladı. Zorlamasının asıl sebebi toplu taşımadaki ilgimi dağıtan insancıklar. Yüksek sesle konuşmaları, telefonlarından video izlemeleri. Kent kitabı sessiz bir ortamda okunmalı. İlginç bir kitap. Tekrar okumayı düşünüyorum.
Asimov, bilim kurgu yazarlarının zirvesindeki yazardır kendisini.Heinlein kadar zihninize bilgi iliştirmiyor( bu konu Heinlein okumayı biraz zorlaştırıyor). Sonsuzluğun Sonu kitabı diğer seri kitaplarından biraz farklı. Bilinmeyen, yani deneyimlenmemiş şeyleri anlatması dışınsa, bu kitapta kurguladığı şeyi anlamanız biraz güç. Kurguladığı konuyu zihninizde canlandıramıyorsunuz. Diğer seri kitapları kadar kolay okuyamıyorsunuz. Bunları yazarken, sonuç olarak Asimov'un hakkını teslim etmekte bir sakınca göremiyorum. Eğer bir bilim kurgu okuruysanız, tabi ki Asimov'un tüm yazıtlarını okumalısınız. "Asimov bir efsane dostum" demekten kendimi alamıyorum.
Okunabilir. Bilim kurgu kitapları , bilim dışında bilgiler verdiği için çok keyif verici benim için. Sosyoloji, toplum, din, felsefe . . . Bunların hepsi bu kitabın içinde var. Kitaplığınızda bulunsun.
Diyebileceğim tek şey aslında hiç bir şey. Şaka şaka( içime Mike kaçtı sanırım). Konuya gelecek olursak şaka yapan yalnız bir bilgisayar ve onu tamir etmek için gelen teknisyenin dostluğu üzerine kurulu. Okurken kahkaha atmak, gülümsemek serbest . Şunu da unutmayın ki herkes ağlatabilir ama herkes güldüremez. Bunu başaran usta tabi ki Heinlein. Anlatmaya gerek yok okuyorsunuz. Tabi kitabı bulursanız. ( çık içimden Mike)