Çopur Musa
@CopurMusa
Solitude is my fate...
93 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başarılı olmak isteyen bir insan veya yönetici, güzel konuşmasının yanında anlatmak istediklerini kısa ve özlü yazılar, mektuplar halinde basına ya da özel adreslere yollarsa, hem insanlar hatırlanmanın, hem de yönetici anlaşılmanın ve sevilmenin sayılmanın sevincini yaşar.
Ölmüş, bitmiş, tükenmiş, yılgın, bezgin, süzgün, cenazeleşmiş, heyecansız, ruhsuz, inançsız insanlardan hayır gelmez. Ne ülkesine, ne ailesine. Görevine âşık, hizmet heyecanı içerisinde vatandaşına, milletine hizmet eden, milliyetçidir. Dalgacı, tembel ve miskin insanın milliyetçiliği sahtedir. Laf milliyetçiliğidir. Memur olsun, vatandaş olsun bu böyledir.
Halkın içinde hakikati arama sevdası, onu sadece "ideal bir" idareci konumuna yerleştirmedi, aynı zamanda belki de kaderi oldu. Halkla iç içe olmasından; yani içinde yaşattığı ülke insanından tedirgin olanlar, onun halkla birlikte çıktığı bir çağdaş "Gandi-vari" sessiz yürüyüşünden hep korktular...
Her türlü grup, topluluk, oluşum vs. için "eyleme dönüşmediği müddetçe fikri ve düşünceyi suç kabul etmiyorumlar'dan fikri ve düşünceyi kabul etmediğimiz" günlere geldiğimiz bu zamanlarda böyle bir eseri inceleyip incelememek konusunda kararsız kaldığımı belirtmek isterim. Amma velakin Merhum Recep Yazıcıoğlu beyefendinin de zamanında dediği gibi "dibe vurmadan sil baştan yapılmaz" diyerek (zaten dibin dibindeyizi de) vurgulayarak yazıma başlamak istiyorum.
Merhum Recep Yazıcıoğlu beyefendinin fikriyatını anlatmak istesem uzun uzadıya yazılar kaleme alabilirim. (Kaldı ki bunu yapanlar da mevcut.) Ben yine kendi tarzım olan az laf ile çok iş yapmayı ön plana çıkartarak şunları söylemek istiyorum: Ülkemiz için sıradan sayılabilecek bir adı soyadı (Recep Yazıcıoğlu)'nu; bir saygı, itibar, güven, adalet ve prestij odağı haline getirebilmek her babayiğidin harcı değildir. Bu durum bile Merhum Recep Yazıcıoğlu beyefendinin 'siyaset denilen bataklıkta' ne kadar doğru ve düzgün bir istikamette ilerlediğini bizlere gösterir.
Merhum Recep Yazıcıoğlu beyefendinin hayatı boyunca parmak bastığı benim de çocukluktan beri sorguladığım "bu milleti her daim (idari, bürokratik, politik, kültürel, toplumsal, ekonomik, güvenlik, eğitim, sağlık, adalet vb.) alanlarda "hep kötünün iyisi" olarak tabir edebileceğimiz olguya muhtaç eden bir sistemimiz olması durumu; bu eseri incelememe neden oldu. Tabii bu durumu siyaset içerisinde yer alan (siyasetçi 'seçilmiş' ile bürokrat-politikacı 'atanmışlar') gibi isimler hiç ama hiç mevzu bahis etmezler. Bu dertle ancak Merhum Recep Yazıcıoğlu beyefendi gibi 'Halk Adamı-Halkın Evladı' diye tabir edebileceğimiz insanlar dertlenir ve çözüm ararlar. Önce Rabbine, sonra kendine, sonra da devlete güvenerek çalışıp çabalarlar ancak bu durumu düzeltmek için
Yanlış bir hayat doğru yaşanamaz...
Sert görünüşünün altında çok yumuşak bir yaratılış gizliydi...
Duyguların söz konusu olduğu yerde, nedenlerden nasıl söz edebilirsin?
