Bu çete son 70 yılda amaçladığı yolda önemli adımlar attı...
Önce hedef ülkelerin başına kendi adamlarını getiriyorlar, ya da baştaki adamları kendi adamları yapıyorlar. Zamanla siyasete ve ekonomiye hâkim oluyorlar. Ülkelerin tüm sanayisine ve doğal kaynaklarına el koyuyorlar. Çalışan nüfusu işsiz bırakıyor, lumpen (başıbozuk) bir nüfus yaratıyorlar. Tarım ve sanayi yok edilirken sesleri çıkmasın diye sendikal örgütlenmeyi bastırıyor, satın alıyor, sarartıyor, yerine Sivil Toplum Örgütü denen oluşumları yüceltiyorlar.
Güya örgütlü ama sesi çıkamayan işçi sınıfı, giderek işsiz sınıfa dönüşürken, sivil ağlar örülüyor ve iane/sadaka kültürü toplumda yayılıyor. Gençlik, kadın ve çevre örgütleri ile sanat faaliyetleri sivil ağın yayılması için kullanılıyor.
Gençlik örgütleri, çokuluslu şirketler için kendi toplumunun casusluğunu yapıyor. Kariyer, Liderlik, Guruluk filan derken Batı'ya meraklı gençler devşirilip kendi ülkeleri aleyhine işe konuluyor.
Kadın örgütleri "Özgür kadın" şiarıyla ortaya çıkıp hem aileyi bozuyor, hem kendi toplumunda etnik/bölgesel bölücülüğün öncüsü oluyor.
Çevre örgütleri, Amerikalı liderlerin başkanlık ettiği oluşumlarda güya Türkiye'nin çevre haklarını savunurken, küresel çetenin değirmenine su taşıyorlar.
Yeni Dünya Düzenciler yani emperyalistler, her ülkede özellikle gençleri ve kadınları hedefliyorlar...
Gençler yabancı dille eğitim yapan kolejlerde, sonra üniversitede Erasmus ağlarında debeleniyorlar. İşsizliğin kol gezdiği ülkede, Avrupa ve Amerikan rüyalarıyla doldurulmuş genç beyinler, Batılı vakıf ve enstitülerce fonlanıp içi boşaltılmış robotlara dönüştürülüyorlar.
Artık Batı ne istiyorsa onu savunmaya hazırlar!...
"Ermenileri katlettik. Özür dilemeliyiz. Bu vicdan borcu," derler, "Türkler Kürt fazlalığı ezdi, haklarını gasp
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-Ama çok değişmişsin.
-Yalnızım ondan. Yalnız kaldım mı, neşeli gençlik uçup gidiyor.
“Ama yalnız sen değil, neredeyse hiçbir şey umurumda değildi. O sırada pek çok şeyden hoşnut değildim ve pek çok şeye de öfkeleniyordum, hem de ne hoşnutsuzluk, ne öfkeydi bu!”
"bir iş ne kadar büyükse insanın dış dünyayla mücadele gücü o oranda azalır; bunun sonucunda en önemsiz şeylerdeki en önemsiz değişiklik ciddi rahatsızlıklar verir. Çalışma masası üzerindeki en ufak değişiklik, orada epeydir duran bir lekenin çıkarılması, bütün bunların hepsi ..."
"Her şeyi yanlış yorumluyorsunuz. Suskunluğu bile."
İçerdiği metaforlar nedeniyle uzun uzadıya "anlatılabilesi yüksek" bir eser olmasına rağmen; elimden geldiğince kısa ve öz bir anlatım yapmaya çalışacağım. Bir tarafta 'DEVLET' kavramı üzerinden güç ve korku olguları ele alınırken diğer tarafta ise 'BİREY' kavramı üzerinden yalnızlık ve güvensizlik gibi olgular ele alınmaktadır. Tüm bu temel durumlar üzerinden de; toplumsal sınıf ayrımları (bizlerin günümüzde armatör, sanayici, iş adamı, bürokrat, siyasetçi, devlet adamı, bilim insanı, akademisyen cart curt dediğimiz lakin özünde 'İNSAN' dahi olamayan lavukların) onlara o yaşamı sunan (gariban vatandaşları) insan olarak dahi görmemesi, toplumsal yozlaşma ve buna bağlı olarak gelişen toplumsal dışlanma ve kimsesizlik hissi gibi olaylar üzerinden; eserdeki durumlar ilerliyor ve şekilleniyor. Günümüzden takribi yüz sene önce bir Hukukçu tarafından oluşturulmuş bir eserinde günümüzü bire bir anlatıyor olması bir hayli şaşırtıcı bir durum. Demek ki devran hep aynı (düzülen ve düzenin) ismi değişiyor sadece. Bunun dışında Kafka eserleri gerçekten çok sarıyor ve okurken keyif veriyor.
Dipnot: Hayatın belki de en can sıkıcı kısmı şöyle kalifiye eserler okuduğun günün akşamı "HİÇ"'lerin mizanında yargılanmak ve suçlu ilan edilmek... (Suçlu ilan edilmek şaşırtmıyor çünkü 'en iyisini, en güzelini, en doğrusunu, en mantıklısını, en makul olanını biz biliriz diyen siz ne bilirsiniz artissstlerrr' demeye getiren bilmemiş bilmişler ve 'at gözlüğü' bakış açıları ile fikri tartışma yapmak ve bu durumda bir şeyler anlatmaya çalışmak oldukça zor maalesef.)
