... hüzünlü kişiler çevrelerini de hüzne boğarlar.
Üzüntüyle boğulmuş değil, derin düşüncelere dalmış gibiydi; bedeninde ve kafasında hissettiği büyük bir bitkinlik onu çökertiyordu.
Basit bir hayat mutluluk demekti, iyilik mutluluktu, huzur mutluluktu. Ondan ötesi boştu.
" insan bu dünyada her şeye alışır..."..!