... hüzünlü kişiler çevrelerini de hüzne boğarlar.
Üzüntüyle boğulmuş değil, derin düşüncelere dalmış gibiydi; bedeninde ve kafasında hissettiği büyük bir bitkinlik onu çökertiyordu.
Basit bir hayat mutluluk demekti, iyilik mutluluktu, huzur mutluluktu. Ondan ötesi boştu.
" insan bu dünyada her şeye alışır..."..!
Reklam
Çok ama çok sıkıcıydı...
Hiç ama hiç sarmadı maalesef..!
Eseri tamamen okumak ve yarıda bırakmadan bitirebilmek için 'bayağı' bir zorlandım diyebilirim. İçerik olarak güzel olduğunu düşündüğümden dolayı eseri almıştım lakin bana uygun bir tarz olmadığını biraz geç fark ettim galiba... Ama gene de yazarın diğer eserlerine de şans vermek istiyorum. Sonuçta yazarımız Modern İtalyan edebiyatının oluşmasında etkin ve önemli bir rol üstlenmiştir.
Topluluğu oluşturan ve İnsanları gevşek Doğa Durumunun dışına çıkararak tek Siyasal Topluma sokan şey, bütünleşmek ve tek vücut olarak hareket etmek ve böylece ayrı bir Devlet olmak üzere her bir kişinin, geriye kalanlarla yaptığı Anlaşmadır. Bu Birliğin çözülmesinin olağan ve neredeyse tek yolu onlara karşı bir Fetihte bulunan Yabancı Gücün Akınıdır.
Bu dışardan devrilme dışında Yönetimler içeriden de çözülürler:
İlk olarak, bu tür tek bir şahıs ya da Prens kendi Keyfi İradesini Toplumun Yasama Organı tarafından açıklanan İradesi olan Yasaların yerine koyduğunda Yasama değişmiş olur. Çünkü Kuralları ve Yasaları yürürlüğe konan ve itaat edilmesi gereken gerçekte Yasama olduğundan, Toplum tarafından oluşturulan Yasamanın yasalaştırmış olduğundan başka Yasalar yapıldığında, başka Kurallar uydurulduğunda ve bunlar zorla uygulandığında Yasamanın değiştiği açıktır. Toplumun Kurucu Atamasıyla yetkilendirilmeden yeni Yasalar çıkaran ya da eski yasaları yıkan kişi, Toplumun kurduğu İktidarı yadsır ve devirir ve böylece yeni bir Yasama kurar.
İkinci olarak, Prens Yasamayı gerekli zamanlarda toplanmaktan ya da Kuruluş amaçlarına uygun biçimde özgürce eylemde bulunmaktan alıkoyarsa Yasama değişir. Çünkü Yasamacılar, Yasamayı kuran Toplumun yararına olan şeyi olgunlaştırmak için Boş Zamana ve tartışma Özürlüğüne de sahip olmadıkları takdirde, sadece belirli bir sayıdaki İnsan da, onların toplantıları da Yasama değildir: Toplumun, İktidarının yerinde kullanımından yoksun bırakılması amacıyla bunlara el konduğunda ya da değiştirildiğinde Yasama tamamen değişmiş olur. Çünkü Yönetimleri Kuran İsimler değil, ama bu İktidarların İsimlere eşlik etmesi öngörülen yürütülme ve kullanım biçimleridir, bu yüzden de Özgürlüğe el koyan ya da Yasamayı gerekli zamanlarda eylemde bulunmaktan
Kral Birinci James, 1603 Parlamento konuşmasında onlara şunları söyler: İyi Yasalar ve Anayasalar yaparken Kamunun ve bütün Devletin Zenginliğini, her zaman, kendi özel ve öznel amaçlarıma tercih edeceğim. Devletin Refah ve Zenginliğinin, her zaman, benim en büyük Zenginliğim ve dünyevi Saadetim olduğunu düşünmek Yasal bir Kralın, bir Tirandan doğrudan farklılaştığı Noktadır. Çünkü hakkaniyetli bir Kral ile gaspçı bir Tiran arasındaki farkın yegane ve en önemli püf noktasının şu olduğunu kabul ediyorum: Kibirli ve ihtiraslı Tiran, Krallığının ve Halkın sadece kendi Arzularının ve akıl dışı Şehvetlerinin tatmini amacıyla gönderildiğini düşünürken, doğru ve adaletli Kral, tam tersine kendisinin, Halkının Mülkiyetini ve Refahını korumak için gönderildiğini kabul eder. Yine 1609 Parlamento konuşmasında şu sözleri sarf eder: KRAL kendisini, Krallığının Temel Yasalarına riayet konusunda çifte bir yeminle bağlar: Bir Kral olmasından dolayı zımnî olarak bağlıdır ve bundan dolayı, Krallığının Yasalarını korumak kadar Halkını da korumakla yükümlüdür ve Taç Giyme Töreninde ettiği Yeminden dolayı da açık biçimde, Halk tarafından kurulmuş bir Krallıktaki her meşru Kral gibi, Yönetimini biçimlendirirken Halkıyla, Tanrı'nın Tufandan sonra Nuh ile yapmış olduğu Anlaşmaya uygun biçimde, Yasaları yoluyla yaptığı Anlaşmaya riayet etmekle yükümlüdür ki Nuh'la yapılan anlaşma şöyledir: Bundan böyle, yeryüzü var olduğu sürece, ekim ve hasat, soğuk ve sıcak, yaz ve kış, gündüz ve gece sona ermeyecek. Dolayısıyla Halk tarafından kurulmuş bir Krallığı yöneten bir Kral, kendi Yasalarına göre yönetmeyi terk edince bir Kral olmaktan uzaklaşır ve yozlaşarak bir Tirana dönüşür. Ve biraz ileride şunları söyler: "Bundan dolayı Tiranlaşmayan ya da yalan yere yemin etmeyen bütün Krallar, kendilerini
Reklam