"Bizim gibi okumuş yazmış insanların kendilerini evrenin düzeninde gerekli bir unsur olarak görmesi, cahillerin batıl inançlarına eşit. Dünya düşüncelerle değiştirilemiyormuş. Az düşünce üreten kişiler daha az hataya maruz kalıyorlar, onlar herkesin yaptığını izliyorlar, kimseyi rahatsız etmiyorlar, başarıyorlar, zenginleşiyorlar, iyi pozisyonlara ulaşıyorlar, milletvekilleri, şöhretli edipler, akademisyenler, gazeteciler oluyorlar, ödüllere, nişanlara boğuluyorlar. İşlerini böyle iyi yürütene aptal denir mi? Aptal benim, yel değirmenleriyle savaşmaya kalkan ben."
Elbette bütün gazetelerin cinayet haberlerini yazmaları da yasaklanacak ki halk yeni düzeninin cinayetleri bile önlediğini sansın. Ama basına konmuş engeller konusunda fazla kaygı duyulmamalı; çünkü işinden ve yoksulluğundan başka bir şeyi gözü görmeyen halk, basının özgür olup olmadığını fark etmez bile. Gevezelerin palavra atma hakkı kazanmaları işçi sınıfının umurunda bile olmaz.