Çopur Musa
@CopurMusa
Solitude is my fate...
90 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Askerlik vazifemi ifa ederken okumaya başladığım 9. kitap olduğunu belirterek inceleme yazıma başlamak istiyorum. Kitabı 20 dakikada bitirdiğimi belirtmeliyim. Kısa metrajlı bir film tadında bir eser olmuş diyebilirim. Zevk aldım mı almadım mı pek anlayamadım. Gece vardiyasında okuduğumdan dolayı olabilir diye düşünüyorum. Eser temelde iki adet arazi işçisi (çiftlik kölesi de denilebilir) konu ediniyor. Olay örgüsü, karakterler, mekan ve zaman muazzam bir uyum içerisinde. Hikaye sürükleyici. Bütün bunlar eser için beğendiğim yüzeysel bölümler. Eserde beni en çok etkileyen şey ise şu oldu. İNSAN NE İSE O abi. Bundan kurtulamıyor. Misal çiftlik sahibi (kodaman), gelin ilgi bağımlısı (tiyatrocu), çiftlik işçileri ise (köle). Çiftlik işçileri ne kadar değişmek isteseler bile dönüyorlar, dolaşıyorlar gene aynı yere (kerhaneye) varıyorlar. Hayaller hep mevcut fırsatlar da geliyor lakin insanlar gene tahmin edileni yapıyorlar. Bundan da vazgeçmiyorlar. Bunun dışında Lennie ve George benim iki tarafım gibi olmuş. Askerde el mecbur Lennie, sivilde George gibiyim ;). Bu arada bu iki karakterin birbirlerini tamamlamaları hoş bir detay olmuş. Taa ki çıkar bitene kadar. Sonunda George'nin Lennie'yi vurması beni şaşırtmadı. Beklenilenin gerçekleşmesi gibiydi. Hangi kitabı okuduğumu tam hatırlayamıyorum lakin çeviriyi beğenmedim. Yalın kalmış. Zenci kölenin kitap kurdu olması Amerikan iç savaşı ve bu savaşta yer alan Güney Amerikaya atıf gibi...
Önemli nüans kaçak olarak okuduğum ilk kitabım çünkü zimmetli... Bir şey diyemiyorum ;).
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
.¡Dindarlara has cehalet; laiklere has kibir arasındayım.!
İnsanlar yanıtları sorulara tercih ediyor, netliği kafa karışıklığına. Etrafımız hep çok bilenlerle dolu emin değilim diyen kimseye rastlamadım daha.
Bazı insanlar herkesin beğendiği kişileri otomatik olarak küçümsemeye koşullandırırlar kendilerini. İllaki farklı olmak isterler. Farklı görünmek. Bazı insanlar da takıntılı nefretlerinden beslenirler. Bu yüzden işte, gıcık oldukları tipleri içten içe önemseler, yüceltir hatta aslında severler. Sevgiye ve hayranlığa bulaşmış nefret kadar tuhaf duygu yoktur bu alemde.
Bence fazla özür dileyen tipler hayatla baş etmeye çalışan kaygılı ve endişeli tiplerdir sadece. Kimseye zarar vermezler kendilerinden başka. Diğer insanlara ayak uydurmak için ellerinden geleni yaparlar ama aradaki farkın kapanmayacağını da bilirler.
Böyledir işte asırlardan bu yana... Sen misin fazla konuşan, had hudut tanımayan, adaletsizliğe baş kaldıran, evvela dilin gider bu topraklarda. Yitirirsin kelimeleri, etinden çekilmiş gibi cımbızla.!!
Askerlik vazifemi ifa ederken okumaya başladığım 8. kitap olduğunu belirterek yazıma başlamak istiyorum. Kitabı beğendiğimi söyleyebilirim. Tam bir propaganda aracı olmuş.(Laik seküler-muhafazakar müslüman) karşıtlığı üzerine kurulmuş tarafı alenen belli bir eser olmuş diyebilirim. Muhafazakar kesmi cahil ve yobaz; laik kesmi ise gelişmiş ve aydın olarak gösteriyor. Bu durumu da tek bir dini eleştirerek yapıyor. O da son ve hak din olan İslam. Diğer İbrahimi dinler ile ilgili bir eleştiri göremedim maalesef. Olması da söz konusu olamazdı zaten. Bir diğer takıldığım nokta da şu oldu: Kadın ve toplumumuzun kadına bakış açısı. Tamam her geçen gün toplumumuz kadına daha da bir obje (cinsellik) ve kötü gözle bakıyor lakin bu durumun (eğitim, kültür, tarih, siyaset, kimlik vs.) üzerinden irdelenmesi yerine; konunun doğrudan dine bağlanması beni rahatsız etti. Bence çok sığ bir bakış açısı. Kısaca eser (bir kız çocuğu ve kadın) üzerine kurulmuş. Aile hayatı, eğitim hayatı, evlilik hayatı üzerine şekillendirilmiştir. Bütün bu olay örgüleri üzerinden de (toplumsal, edebi, siyasi, ekonomik) vs. eleştiriler yapılmıştır. Bu eleştiriler ise alenen yapıldığı için bana sığ ve yavan geldi. Pek beğenemedim ;(. Çünkü eleştiriler sadece bir noktadan bakılarak yapılmış. Farklı bakış açıları es geçilmiş. Bu da eleştiri ve değişimin önünü tıkamış. Misal abi Umut'un olayı. Ne kadar bireysel olarak kötü bir olay olsa da toplumsal olarak doğru olduğunu düşünüyorum. (EK hürmetler). Veyahut Feride'nin gecesi olayı. Gelecek nesiller için mühim bir durum diyorum sadece... Bu arada Azur ve Şirin tatlı ve sempatik gösterilmeye çalışılsa da ikisine de tilt oldum. Şirin Pehlevi yandaşı, Azur da berberi köle ve ikisi de kendini Avrupai göstermeye çalışıyor. Bunu da; (kendi kültür, kimlik ve
