[Rebap] der, feryat figan ederken,
Biz testiler gibiyiz, safa denizi ise sen.
Mademki bizim canımız seninle yaşar,
Ey canların canı, göster yüzünü perdesiz, apaşikâr.
Biz seninle doluyuz; ama sen bizden gizlisin,
Kerem edesin, bu gizliyi açıkça gösteresin!
Rebap, gece gündüz âşıkane feryat eder yürekten;
Yorulmaz, bıkmaz uzanmaz feryat etmekten, inlemekten.
Nasıl doyar balık deniz suyundan?
Veya [nasıl bıkar] erkek aslan avdan, cesurluktan?
Çünkü suyladır balığın yaşaması;
O, sıkıntıya düşer, ölür susuz [kaldı mı].
[Rebap] da nükteler söyler çeşit çeşit, yüzlerce
Dil, harf ve kelime olmadan safa ehline.
Bitmez aşka dair [söylenecek] sözlerim;
Her zaman, her daim kucakla aşkı [derim].
Aşktır her ne varsa dünyada,
Yerin altında, Arş’ın üstünde, önde, arkada.
Aşkla var olmuştur [her yerin] altı, üstü,
Hem kara toprak hem de gökyüzü.
Reklam
Ya [Hak] erlerinden sana bir bağış gelir de
Nur olursun, bedensiz gidersin güzelce.
Onların bakışıyla nur olur ateşin senin,
Yüzlerce gül bahçesi çıkar her dikeninden senin.
Sonra abdallardan olursun onların bağışıyla;
Bînişan olursun katılırsın bînişan olanlara.
Tesbihler işitirsin zerrelerden,
Her an yerde ve gökte alenen.
Gözlerin görür Allah’ı perde olmadan;
Yüzlerce güneş doğar her zerrenden, her atomundan.
İnsan ve cin, huri ve melek iki âlemde,
Hepsi seninle var olurlar ey falan kimse.
Kulluktan kurtulur, sultan olursun,
Bedenden geçer, tamamen can olursun.
Bunun sonu, sınırı yoktur, dön geriye;
Arkadaş ol, sırdaş ol rebapla ve iniltisiyle.
Bundan sonra kulak ver onun tesbihine;
Onun Allah’a hamdini işit, bu şekilde, böyle.
Allah, bunu kendi Kelâm’ında söyledi:
“Her şey canıgönülden tespih eder bizi.”
Çünkü o her tür yorumu bilir, kâfidir bu;
Ondan başka hiç kimse bilemez bunu.
Zannederler ki veliler, Hak’tan başkadırlar;
Bilmezler ki onlar, mutlak nurdurlar.
Velilerle Hak arasına ne ikilik
Sığar ne benlik ne de senlik.
Her müfessir kendi içindeki [bilgi] ile şerh etti,
Kendi derecesine göre Kur’an’ı tefsir etti.
Fakat bu tefsir ondan başkadır;
Çünkü o cisim gibidir, bu ise candır.
Kur’an’ın her ayetinde bâtınî anlamlar vardır;
Her müfessir bir bâtına kılavuz kesilmiştir.
Zahir ehli, üçüncü [bâtını] geçememiştir,
[Ancak] üç[üncü] bâtında âlim kesilmiştir.
Bâtın ehli ise onun yedinci bâtınına kadar
İlerlemişler, [hakikat] onlara olmuş aşikâr.
Fakat söze sığmaz o sırlar,
O sırdan addan başka bir şey duymamışlar insanlar.
Sureti terk et, manaya yüz tut ki
Tanıyasın, bilesin dostla düşmanı.
Hakk’ın zatında ve sıfatlarında yoğrulmuşlardır;
O yüzden ledün ilminin madeni olmuşlardır.
Onlardan başkasını nasipsiz bil bu konuda;
Her ne kadar kılı kırk yarsalar da dünyada.
Bu ilimlerden nasipsizdir zahir ehli;
Çünkü diridir onların uğursuz nefisleri.
Kesbî ilmi kendi cinslerinden
Öğrenmişlerdir insanlar da tedricen.
Alçak dünyanın malı ve makamı uğruna
Her biri zahmet çekmiş, olmuş bir usta.
Halkı avlamak, makam ve mevki [kazanmak] amacıyla
İlim okumuşlar, ama kalmışlar kuyunun en aşağısında.
Dış görünüşü şahin gibi çok gönül alıcıdır;
Fakat gerçekte kedi gibi fare avcısıdır.
Öyleyse şahin deme ona, kedi bil onu;
Çünkü ey genç, kedi huyludur o, kedi huylu.
Onun avı faredir; onun cinsi, asla
Avlayamaz kuşu dallarda, damlarda.
Şekilden vazgeç, manaya bak ki
Onu kedisi bilesin ey hünerli kişi.
Yerde ve gökte ancak seni görür seni,
Seninle olur konuşması, serüveni.
Bundan başka da âlemlerin vardır yoklukta;
O âlemler denizdir, bu ise tıpkı bir damla.
O âlemler asıl, bu ise onların ayrıntısı;
Bu sınırlıdır, onlarınsa yoktur sınırı.
O beka âlemlerinden ayrı kaldım;
Bu fanî dünyada inlemekte, ağlamaktayım.
Kurtar beni bu ayrılıktan ikramınla;
Tez vakitte gönder bana vuslatını lütfunla.
[İşte] böyle tespihler yüz binlerce
Okuyor inlerken nağmelerinde.
Dilsiz, Allah’ı zikreder gizlice,
O zikri işitemez ariflerden başka kimse.
Allah, yefkahûn1 zümresinden yaparsa seni,
İşitirsin açıkça eşyanın tespihlerini.
Ey mahir kişi! Hak söyledi, sırrın tevilini
Bilmez benden ve râsihûndan2 başka biri.
Çünkü onlar benim nurumla büyüdüler;
Gerçi bedendeki can gibi gizliydiler.
Reklam