Ceren
@Crnn_drms
...Yarın çok geç olmakla meşhurdur...
Öğretmen
Yüksek lisans
Ankara
47 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kurt Seyit ve Shura”yı okumuş ve ona duygusal olarak daha çok bağlanmış bir okur olarak Kurt Seyit ve Murka kitabı bende beklediğim etkiyi bırakmadı.
Nermin Bezmen’in kaleminden çıkan bu roman, “Kurt Seyit ve Şura”nın devamı niteliğinde olsa da aynı duygusal yoğunluğu yaratmakta biraz zorlanıyor.
Kurt Seyit’in bu kez Murka ile kurmaya çalıştığı hayata tanıklık ediyoruz. Ancak Shura ile yaşadığı tutkulu ve sürükleyici aşkın ardından, Murka ile olan ilişkisinde daha fazla hayal kırıklığı, vazgeçiş ve yorgunluk hissediliyor. Bu durum, belki de okurun önceki hikâyeye fazlasıyla bağlanmış olmasından kaynaklanıyor. Shura’nın masumiyeti, aşkın ilk hali, ayrılığın verdiği derin acı, Seyit’in karizması ve fedakârlığı, ilk kitapta daha vurucuydu ve o kitabı severek bir çırpıda okumuştum.
Bu kitapta ise hayata tutunma mücadelesi, savaşın ve sürgünün ardından gelen gerçekler daha baskın. Aşk, daha durağan, daha gerçekçi ama daha az büyülü. Belki de bu yüzden, “Kurt Seyit ve Murka”, okurda aynı tadı bırakmıyor. İç sızlatan bir son değil, alışmaya çalışan iki ruhun hikayesi bu kez. Ve bazen bazı hikâyeler eksik kalmalı gibi hissediyor insan...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sineklerin Tanrısı kitabı uzun zamandır kitaplığımda olmasına rağmen bir türlü okuyamadığım bir kitaptı. Bu kitap, sadece bir adada mahsur kalmış bir grup çocuğun hikâyesi değil, aynı zamanda insan doğasının karanlık yönlerini de açığa çıkaran bir kitap. Bu karmaşık hikâyede en çok incinen, en çok yük taşıyan karakter Ralph’e çok üzüldüğümü söylemeden geçemeyeceğim. Ralph, liderlik sorumluluğunu sırtlanmış, aklın ve düzenin sembolü olan bir çocuk. Onun yalnızlığını ve çaresizliğini hissetmemek mümkün değil.
Kitabın başlarında çocuklar arasında umut vardı. Ralph ı lider seçerken ona itaat edeceklerine dair söz de vermişlerdi. Adadan kurtulmak için bir sinyal ateşi yakacaklar ve gemiler tarafından farkedilebilmek için o ateşi hiç söndürmeyecekler, Adada yaşayabilmek için barınaklar inşa edecekler, su düzeni oluşturacaklardı. En başında alınan bu kurallara zamanla uyulmayacak bir grup çocuk oyunu, özgürlüğü, ilkel güdüleri seçecek bu da Ralph'ı yalnızlaştıracak. Okuyucu için Ralph'ın gözlerinde yavaş yavaş kaybolan umutları ve anlayış arayışını görmek yürek burkucu olacaktır.
Romanın ilerleyen sayfalarında Ralph tek başına kalır, etrafındaki çocuklar Jack ve beraberindeki çocuklar tarafından ya esir alınır ya da öldürülür.
Romanın sonunda, bir deniz subayı Ralph’ı ve adadaki çocukları kurtarır.
Sineklerin Tanrısı, Ralph’ın yüreğinde taşıdığı sorumluluk, yalnızlık ve kayıpla, sadece bir roman değil; insan olmanın ne denli karmaşık ve kırılgan bir şey olduğunu anlatan bir ağıttır.
Sabahattin Ali sevdiğim bir yazar. Eserleri de birbirinden güzel ve tekrar tekrar okuma isteği uyandırıyor insanda. Bu eseri, yoksulluğun, adaletsizliğin, çaresizliğin ustaca işlendiği kısa öykülerden oluşuyor. Her bir öykü, yaşanmış ya da yaşanabilecek kadar gerçekçi… Kadınların çaresizliği, insanların toplumdaki yerleri, vicdan ve suç arasında sıkışıp kalmış hayatlar… Özellikle "Kağnı" öyküsündeki kadının sessiz çığlığı, insanın içini titretiyor. Kitapta mutlu sonla biten bir öykü yok. Mutlu sonla bitseler bu kadar etkileyici olurlar mıydı zaten.
Kitaptan birkaç Alıntı;
-“Kağnının gıcırtısı, kadının içindeki acının sesiydi sanki.”
-“Bir insan, kendi başına kalınca, içinde kimsenin bilmediği ne karanlıklar saklıymış anlıyor"
- “Hayat, herkese adil davranmıyor. Bazılarımız yalnızca susmayı öğreniyor.”
Yaşar Kemal, İnce Memed 2'de sadece bir halk kahramanının mücadelesini değil, aynı zamanda Anadolu insanının ezilmişliğini, adalet arayışını ve umudunu da anlatır. İlk romanda halkın sevgisini kazanan İnce Memed, bu kez daha olgun, daha temkinli ve adalet duygusu daha da derinleşmiş bir karakter olarak karşımıza çıkar.
Roman boyunca birinci kitapta olduğu gibi doğa betimlemeleri yine çok güzel. İnce Memed'in bu kitapta biraz kendi kabuğuna çekildiğini ve neyin doğru neyin yanlış olduğunu sorguladığını görüyoruz. Geçmiş yaşamını sorguladığını ve bazen kendini suçlu hissettiği onlar da oluyor. Ama kitabın sonlarına doğru yapılan haksızlıklara ve köylülerin çaresizliğine duyarsız kalamayan bir İnce Memed ile karşılaşıyoruz.
---
Alıntılar:
“İnsan bir umuttur. Umudu olmayanın, yarını da olmaz.”
“Bazen susarsın, çünkü söyleyecek söz bulamazsın değil; karşındaki artık anlamaz.”
“Dağlar insanı özgür kılar, ama özgürlük en çok yürekte başlar.”
“Köylünün toprağa, suya, ekmeğe hasreti hiç bitmez bu toprakkarda"
