... gözlerin bir sonraki hayattan bahsediyor
etmeli
kuyu kazıyor toprak eşiyor
taş taşıyor gözlerin
ki ahh onlar
durmadan ikiz ve bulaşıcı
özenle yüzündeki kışa alıştırdılar beni
...
Ben mi yanıldım,
Yoksa dünya mı bilmem?
Bir yerlerde tökezledim
Ama düştüm diyemem.
Yağmur boğulmaktan söz eder şimdi bana
Güneş çekip gitmekten.
Beni kurtarmak için
Pamuk iplikleri uzanır
Uçurumlarıma...
Sevgili dünya,
Ne petekle balım kaldı,
Ne derilecek çiçeğim
Salıver artık beni
Kopar dizginlerimden!
Ey taşlar! Ey,
karşımda susan dünya!
Ey, bütün ölümlerime
gebe kalan deniz!
Yağmurun bile
izi kalır toprakta.
Havada çiçeğin kokusu
yel vurdukça tüter.
Değil mi ki
ufuk çizgilerinin bile
bir sınırı var
değil mi ki
Artık ne topraklar, ne sular
beni sarıp sarmalayacak.
Gitsem, kendime
gideceğim bundan böyle;
Kalsam, bir uçurum
kendi derinliğiyle dolacak.
Yaşamı da, ölümü de
tutmayacak yüzüm benim
Yüzüm benim, yüzüm benim
Dalacak bir yol gibi
kendi çizgilerine
Kim bilir nereye?
...
...
Ahh, olan oldu artık..
Unutulacak olanlar çoktan unutuldu
Unutulmayacak olanlar mıh gibi beynimde
Artık tek bir soru var aklımda
Cevabının hiçbir işime yaramayacağı, deli gibi bildiğim fakat buna rağmen cevabını deli gibi merak ettiğim tek bir soru var şimdi
Sahi, bu aşkta
Tek ben miyim kaybeden?
Ali Lidaryoutu.be/8P2K_GUEIho?si=...